Sorry...

[Wicih]

Sorry... to DSBMowy zespół którego obecny skład jest łamany między USA i Kanadę. Podobnie jak postowanym przeze mnie za jednym zamachem "..." mamy tu do czynienia z rodowitym depresyjnym blekiem. Riffy są przesterowane, prymitywne i smutne. Wokal jest typowo dla samobójczej muzyki podpalaczy kościołów wyjąco szlochający a dyskografia dość bogata, bowiem składa się na nią 5 albumów, z czego dostajemy dwa longplaye i 3 EPki. A, i mają też jedną kompilację materiałów z EPek, w sumie warto bo dostajemy tu praktycznie godzinę materiału.

Skład:
Dimitris - Guitars (2019-present) EmptyLife, ex-After Death Alone, Vomite
Deplorable - Guitars, Drums (2019-2020), Bass (2022-present) Antinatalist, Bodhisattva, Chamber of Stillness, Cursed Altar, Dracul's Grasp, EmptyLife, Ephemeral Eyes, Farrowing Shed, Glistening, High Timbers, L'Appel du Vide, Lachryma, Life Denied, Lorem Ipsum, Meaningless, Mesmerizing Silence, Shrouded Moon, Solitarian, Targrave, Wald Krypta, Weltgeist, White Lights, Wisp Projector, Wist, ex-Asahara, ex-Vorbkt, ex-Augengrof, ex-Withering Away, Rotten Orifice, Ruined Castle, Sungazer, Windspracht, ex-Balmora, ex-Foul Saviour, ex-In the Sky, ex-Mongreloid, ex-Old Woods, ex-Secernment, ex-Sickening Presence, ex-Stonekeep, ex-Vernicifluum
Void - Vocals (2019-present) Coffin Breath, Herald, Insanity Cult, Isolert, Nihilsect, Sores, Sørgelig, Θλίψις​, ex-Leeches, ex-My Deathbed, ex-Sordid Dogs, ex-Voidness, Ghetto Gospel, Savura, ex-Convicted, ex-Grab, ex-Nefarious Dusk, ex-Belief, ex-Y
Troll - Drums (2020-present), Keyboards (2020-2021), Guitars (2022-present) Anomaly in Effigy, Astral Projection, Lilin, Necrosadist, Strigoi VII, Stygian Vacuity, Succorbenoth, Taedium Vitae, Tryblith, Viral Isolation, Woeful Echo, Arsh Anubis, ex-Dark Monarchy, ex-EmptyLife, ex-Mercuric, ex-Sorrow Lasts

▼ Byli muzycy

Irritum - Drums (2020) Internal Darkness, Sagarmāthā
Apathy L. - Guitars, Bass (2020-2022) EmptyLife, Stillness, Verlaine

Dyskografia:
2019 - Failure Years of Neglect Apathy [EP]
2020 - Bereavement of Existence [EP]
2020 - Saudade [EP]
2021 - Years of Depression [kompilacja]
2022 - All That Died Was My Innocence
2022 - Innocence​.​Love​.​Sadness




MA: https://www.metal-archives.com/bands/So ... 3540452576
BC: https://sorrydsbm.bandcamp.com/music

[VVendigo]

Idiotyczna nazwa projektu, muzycznie jednak - jedyny plus to to, że jakoś przypomina "złotą erę" tego podgatunku tj. 2003-2010, w której było miliard razy lepszych rzeczy do słuchania.

[Wicih]

Jakaś racja w tym jest, ale kupiłem ostatnio te kompilacje EPek i... no rozstrzał w poziomie jest. Raz fundują nam rzeczywiście surowy DSBM, innym razem troszkę zbyt cukierkowe coś co gra na nostalgii do świetności gatunku. I to chyba na przestrzeni jednej EPki potrafią tak pomieszać

[Nathas]

Właśnie odpaliłem sobie jedyny materiał z kolorowa okładką i jest nostalgia mocno, leci to na ogranych patentach wspomnianej złotej ery DSBM. Ale mnie to nie zraża, przyciąga wręcz. Kiedyś już tę okładkę klikłem na yt, bo skusiła. Taki mocno ubogi Lifelover. Dla porządku dodam, że po niej wyszły jeszcze dwa pełniaki i epka. Nie słuchałem ich jeszcze. Ale okładki czarno-białe, 'stupki' nadal jako jedyne w kolorze.

[Hajasz]

Właśnie wyszła nowa płyta tego czegoś ono, onego.

[yog]

Czyli że te nóżki, co tak @Nathasa kusiły, to typa?

[Hajasz]

Chyba tego czegoś

[dj zakrystian]

Klepiecie pacana do smutnych transów? Zbokole!
Opis, że to taki ubogi Lifelover jakoś zachęca, ale boję się.

[Ufoludek]

Ja tam sorry... nigdy jakoś nie lubiłem , nie pasuje mi ani muzycznie ani estetycznie , takie jak dla mnie granie dla smutnych nastolatków
z resztą jak większość dsbm, oczywiście znajdą się perełki , ale jak słucham tego gatunku mam wrażenie jakbym słuchał tego samego . Może to taka knowencja gatunku , zwłaszcza nowszych kapel , i tak bym mógł nazwać sorry... , taka nowsza wersja dsbmu która odstawia na bok podwójne dno czy
,,głębszy" przekaz , dla mnie ot takiego decaliusa ,happy days i tym podobne niczym się nie różni

[pp3088]

Nieźle mnie rozbawiło to urocze zdjęcie tego typka w innym z jego 100 projektów.

Przypomina czasy z 2007-2010 gdy ściągało się każde demko nowego depressive black metalu licząc że znajdzie się coś wartego uwagi, ale niestety ponad połowa z nich powodowała trwałe skazy na umyśle. Dużo było przeciętnego grania i tak właśnie jest tutaj. Może lecieć jako muzyka tła. Nie jest tak złe jak Happy Days, ale dobre też nie.

Od czasu gdy gościu z Sadness zawładnąl tiktokiem, a miłość do DBSM uaktywniła się w wielu młodzieńcach z problemami mentalnym to na umierającej scenie depressive blacku pojawia się sporo projektów z gatunku LGBTDBSM. Ponoć najlepszy black grają pojeby więc może i tęczowy black metal doczeka się swojego Varga Vikernesa i Euronymousa.

[yog]

Black metalowy piecyk gazowy niesie ukojenie...

[pp3088]

Gaz jako symbol łączący NSBM z DSBM, dekadenckie nazistowskie metalowce wszystkich krajów łączcie się, o to nadeszła godzina gazu z komina! Jedna rzesza, jeden naród, jeden rachunek za gaz!

[TITELITURY]

O, pepe, wrzuciłeś najlepszą okładkę w histprii muzyki metalowej. Latami tego szukałem i nie mogłem znaleźć. Splitu i nawet kapel nie znam, ale to jest absolutny kult. Zdjęcie kuchenki Wrozametu - Mastercocka. Cudeńko !