2020 - Najlepsze płyty

[yog]

To co tam wartego poważniejszego zapoznania w tym roku żeście zasłyszeli?

U mnie póki co z tych, co mi najbardziej leżą:



Sweven - The Eternal Resonance
Black Magick SS - Rainbow Nights
Psychotic Waltz - The God-Shaped Void

[Hajasz]

Po takim początku wypada tylko zamknąć ten temat aby bardziej się nie kompromitować.

[yog]

Zdziwiłbym się, gdybyś słyszał którąś

[Wędrowycz]

Tegorocznych materiałów słyszałem póki co niewiele i żaden z nich niestety nie urwał mi dupska, więc narazie do tematu nic nie dodam, ale to kwestia czasu, bo co najmniej kilka typów mam.

[Pioniere]

W telegraficznym skrócie:

Ulubiony temat, czyli Grindcore:







I coby nie było monotematycznie - jak dotąd black metal jakoś u mnie nie cieszy się zbytnio w tym roku pochwałami i tylko jedna pozycja





EPs, splity itd.




Kilku oczywistych rzeczy, jak Black Curse, nie słyszałem jeszcze, wiec i nie wstawiam, ale i tak ktoś je tu wklei

[Vexatus]

Jest początek kwietnia. Nie za wcześnie na tego typu temacik?

[yog]

Nie wiem, czemu by miało być za wcześnie - w zeszłym roku te, które w kwietniu uważałem za najbardziej udane płyty w większości utrzymały się do końca roku wśród tych, do których wracałem najczęściej i uznałem ostatecznie za najlepsze i przypuszczam, że rzucając kilka propozycji i tym razem nie będzie w grudniu tak, że uznam: nie no, co ja sobie myślałem. Skoro wracam do nich aktualnie i słucham często, raz po raz, to będzie tak pewnie i za parę miesięcy.

Jeśli trzeba się z czymś siłować, żeby posłuchać 3 razy, to pewnie, że nie ma sensu tu o tym pisać, ale jeśli jest album, który za każdym kolejnym odsłuchem podoba się tylko bardziej, to czemu by go nie polecić już w kwietniu?

Jedyna różnica jest taka, że w minionym roku nic nie wychodziło latem, a teraz pewnie parę przesuniętych płyt się pojawi i może będzie na czym zawiesić ucho.

@Ryszard zeszłoroczny temat założył już 21 lutego, a już 13 marca na rynku były tak piękne albumy jak Funereal Presence czy Mystifier, o Doombringerze nie wspominając

[Pioniere]

To jedynie taka lista, co lepsze wydawnictwa, coby potem o czym kto nie zapomniał i se sprawdził przed końcem roku.

yog tyle napisał, a u mnie to w jednym zdaniu

[DiabelskiDom]

Worm - Gloomlord, Sightless Pit - Grave of a Dog, Malokarpatan - Krupinské ohne

Te trzy zdecydowanie najlepsze, najczęściej słuchane. Trochę dalej Perdition Temple i Black Curse, ale z nimi się jeszcze docieram

[Belzebóbr]

Jak tylko zobaczyłem, że wychodzi kolejny ten cukierkowy BM SS (fuj fuj) to wiedziałem, że zaraz yog wyskoczy i zacznie się ślinić!

Z tego co słuchałem, tj, bardzo mało, to tylko zostało coś w głowie: Plague, Wake i Warp Chamber (czy jakoś tak).

[Pioniere]

Powyższa lista została updateowana

[Pan Efilnikufesin]

Jest początek kwietnia. Nie za wcześnie na tego typu temacik?

Odpierdol sie od kwietnia!!!
Odpierdol sie od temaciku!!!
Bedzie zajebista puzzlo-mozaika.

Btw,ciekawe ile z tych obrazkow ktos kupi?

[Pioniere]

To jest taka swoista reklama, jak kto che będzie z czasem kupował, czy to fizyczne, czy digital.

EDIT: kolejne wprowadzone zmiany do powyższej listy, gdyż omyłkowo wstawiłem debiutancką EP-kę Alphanumeric, a to pozycja z ubiegłego roku w związku z czym nastąpiła wymiana oraz dodanie dwóch nowych.

[Wędrowycz]

Narazie tylko to mi zrobiło bardzo dobrze w tym roku, ale jak zaznaczyłem wyżej bardzo mało słyszałem na chwilę obecną tegorocznych wydawnictw.

[pp3088]

Pod względem oczekiwań rok wyjątkowo dla mnie chujowy. Czy będą to oczekiwania odnośnie pracy, muzyki, gier czy czegokolwiek innego.

Na plus:

Gorevent - Fade (slam death w funeralnych tempach, prymitywizm totalny)
Agvirre - post rock/atmoblack z doznaniowymi skrzypeczkami.

Rozczarowania:

nowy singiel Katatonii Behind The Blood to najgorsze co nagrali
nowe MDB zasysa kule poza 1 utworem
Pyogenesis wróciło do power punka
Unreqvited nagrało śmierdziela
nowy Code Orange wymęczył mnie

Po staremu:

Kevertalak dalej jest gównianym swetro-metalem

Dodatkowo Nioh 2 zasysa pałę, jest znacznym pogorszeniem w stosunku do Nioha1 i jest nastawiony na sztuczną trudność przez wkurwiające pułapki i chamskie zagrania. Przypomina się casus Dark Souls 2. Team Ninja pewnie pozazdrościło Sekiro, że takie trudne i oh.

Czyli płytowo chujowy rok póki co. Najgorszy od kilkunastu lat(czyli od czasu kiedy słucham muzyki).

[TITELITURY]

U mnie póki co przoduje Grecja. Kawir, Empire of the Moon i Serpent Noir. Poza tym oczywiście Malokarpatan, a z life metalu trzecie wydawnictwo Temple of Void.

[yog]

Sobie klikłem - jaka perfidna dominacja metalu w tym roku na RYMie.

W pierwszej 5 - Paysage d'Hiver, Ulcerate, Oranssi Pazuzu, a dalej w 20 - Black Curse, split Mare Cognitum / Spectral Lore, w 50 - soundtrack z Doom Eternal, Caustic Wound, Malokarpatan, Afterbirth, 51 - Perdition Temple, 53 - Thy Catafalque, 54 - Sweven (lamusy się nie znają, najlepsza płyta!).

Większość pewnie ostro pospada, bo te dwa pierwsze albumy nawet premiery jeszcze nie miały.

[Zsamot]

Czy za wcześnie? A niby dlaczego??? Temat rozwojowy.

MDB - posłuchane, więcej będzie, jak zamówię fizyczniaka, ale rozczarowania nie ma.

Pozytywnie zaskoczyła Sepultura, oczywiście, o ile mierząc jej poziom od Against.

Z innej półki to dobrze mi się słucha ostatniej Apocaliptica.

Malokarpatan - w poczekalnie.

[DiabelskiDom]

Jak tam, kochani? Pół roczku można podsumować wrzucając swoje ulubione sztosiwa. Gdyby jeszcze Worm wyszedł na CD to byłby komplet.

[Blind]

Dorzucam od siebie, bo zacne granie to jest.

i...


bo nie zawiedli

[Zsamot]

Na razie najlepsza płyta tego roku to Odraza. Resztę muszę porządnie obsłuchać, ale Kły są ciekawe.

[Deathhammer]

Czołówka:

1. ULCERATE - Stare into Death and be Still (aczkolwiek dawno nie słuchałem i istnieje szansa, że zostanie zdetronizowany)
2. MALOKARPATAN - Krupinske Ohne
3. ARMAGEDDA - po szwedzku, więc nie chce mi się pisać
4. LJOSAZABOJSTWA - Głoryja Śmierci
5. SPIRIT POSSESSION - Spirit Possession (z czego ten album ma duże szanse wbić się wyżej)
6. LIK - kolejny szwedzki tytuł którego nie chce mi się pisać, ogólnie pan Graav rozdaje w tym roku

inne bardzo dobre płyty: BLACK CURSE, YGG, NERO DI MARTE, INVOCATION, HAXANU, SERPENT NOIR, CIRITH UNGOL, RITES OF DAATH (tu z szansą wbicia się do czołówki)

super, ale nie moja bajka: ORANSSI PAZUZU

bardzo dobre, ale nie mam potrzeby wracać (przynajmniej na razie): KŁY, ODRAZA

bardzo fajne płyty będące miłym zaskoczeniem, a spodziewałem się nudy: VADER

[Wędrowycz]

Ok, w sumie już koniec lipca więc można już coś więcej powiedzieć. Na chwilę obecną topka tego roku wygląda u mnie następująco:
Bohren & der Club of Gore - Patchouli Blue
Forndom - Faþir
Kły - Wyrzyny
LIK - Avgrundspoetens Flamma
Malokarpatan - Krupinské ohne
Ofermod - Pentagrammaton
Paysage d'Hiver - Im Wald
Prison of Mirrors - De Ritualibus et Sacrificiis ad Serviendum Abysso
Revenge - Strike.Smother.Dehumanize
Witches Hammer - Damnation Is My Salvation

Sporo jednak jeszcze nie sprawdzałem, bo jakoś więcej czasu słucham staroci niż nowości.

[Belzebóbr]

Snorlax z deathu mnie zaskoczyło pozytywnie. W sensie takim, że nie wiedziałem czemu to pokemon gra metal śmierci. A z blacku Kommodus, podobno nawet raaaaw black. No to z rbm to nie wiem nawet kiedy coś słuchałem tak mnie te leśne zjeby irytowały.

[TITELITURY]

Do końca roku pozostały trzy tygodnie, można więc wreszcie chyba pokusić się o ostateczną listę. A zatem rok 2020, to dla mnie:

Serpent Noir - Death Clan OD
Płyta nie tak dobra jak poprzednia, ale wciąż na bardzo, bardzo wysokim poziomie "okultystycznego" black metalu. W zasadzie pisząc nie tak dobra, miałem na mysłi, że mi mniej pasuje, bo obiektywnie to majstersztyk. Rzadko wydają muzykę panowie szwedo - grecy, ale ilość przekłada się na jakość.
Kawir - Adrasteia
Jak już wielokrotnie zdaje się pisałem, Kawir nigdy mi nie podchodził. Uważam kapelę za średnią i zawsze tak było, aż tu nagle jeb, pojawia się Adrasteia, album tak wracający do korzeni greckiej sceny, że nie mogłem go nie polubić od pierwszego odsłuchu.
Empire of the Moon - Έκλειψις
Kolejny powrót po długiej przerwie i kolejny sztos. DeDe twierdzi, że nudne, dla mnie doskonały powrót do korzeni greckiej sceny, zawierający multum szlachetnych melodii.
Katavasia - Magnus Venator
To samo jak wyżej. Do tego pięknie wydany booklet.
Black Magick SS - Rainbow Nights
W kółko grają to samo, to fakt. Ale przecież kawałki są za każdym razem inne, a syntezatorki mniej lub bardziej wpadają w ucho. Te wpadły lepiej od poprzedniej płyty. Czyli niby to samo, a jednak inne. I wciąż zajebiste.
Malokarpatan - Krupinske Ohne
W zestawieniu nie mogło zabraknąć tych tuzów nie tylko słowackiej, ale już chyba światowej sceny, którzy znów zabierają słuchacza w świat ludowej, słowackiej mitologii i wierzeń, o których wiemy dzięki rodzącej się w XVIII w. etnografii. Płyta zabija klimatem i za każdym razem, kiedy jej słucham, w wyobraźni przenoszę się to owych Krupin, regionu geograficznego na Słowacji, który najdłużej pozostał "najmniej ucywilizowany" gdzie, jak osbie poczytałem, jeszcze w latach 80. ludzie wierzyli, że po lasach biegają diabły. Piękne lasy, wzgórza i muzyka Malokarpatan, kapeli z płyty na płytę coraz lepszej.
Terrestrial Hospice - Indian Summer Brought Mushroom Clouds
Polską scenę BM zaliczam do słabych, a jeszcze w dodatku jakby tego było mało, mamy wysyp jakichś pedałów od pseudoawangardy, którzy dodatkowo kopią tego trupa. A przecież lata 90., to były niemalże same dobre płyty. Gówno więc goni gówno, ale oto powraca Paimon pod zmienioną ksywką i odpierdala materiał tak głęboko zanurzony w tradycji norweskiego grania, a przy tym brutalny, że klękajcie narody. Ponoć płyta spotkała się z szerokim odzewem. Chciałbym w to wierzyć i zachować resztki dobrego zdania o polskich kucykach, których gust kształtują niedomyte tuczniki oraz egzaltowane przygłupy z pedalskim wąsem, produkujące taśmowo filmiki na Youtube.
Inquisition - Black Mass for a Mass Grave
W ostatniej chwili wskoczyli do "topki" pedofile z Inquisition, kapeli, której podobnie jak Kawir nie lubię, ale ostatnią płytą wbili mnie w ziemię.
Ondskapt - Grimoire Ordo Devs
Długo kazali na siebie czekać , ale było warto. Dalej bowiem Szwedzi wycinają ten swój religijny bm, który chyba w ich przypadku nie jest modą, skoro inni już od tego odeszli, a oni nadal nagrywają wyśmienitą muzykę, będącą dla mnie kwintesencją tego, jak postrzegam black metal.
Temple of Void - The World that Was
Peleton zmierzający do mety z napisem 2020 kończy life metal. Life metal jak wiadomo, w większości jest chujowy, ale i tu znajdą się perełki. Jedną z nich jest ten właśnie death/doom, ciężki i klimatyczny. Jeśli miałbym wskazać palcem jakąś kapelę "spiewającą o potworach", której udaje się autentycznie stworzyć klimat horrorów z lat 60., 70., i 80., a nie po prostu napierdalającą tę swoją OS sztampową muzykę, to byłaby to właśnie ToV, która także na tej płycie nie zawodzi.
Incantation - Sect of Vile Divinities
Są tacy, którzy psioczą na zbyt czyste brzmienie i w ogóle, że ta płyta jakaś taka "ugrzeczniona". Trochę się z tym stwierdzeniem mogę zgodzić, ale dla mnie to nie jest przeszkodą w słuchaniu nowego krążka bogów death metalu. Incantation kolejny raz zagrało to samo, ale inaczej i mnie zaskoczyło. Kapela - fenomen. Najlepsze swoje płyty zaczęła nagrywać po latach, kiedy wydawałoby się, że muzycy powinni się wypalić. Ta jest kolejną.

I to by było na tyle Kochane Metale. Dla mnie ten rok należy do Grecji, która wydała kilka świetnych płyt, nawiązujących do swoich najlepszych czasów. Być może czeka nas renesans takiego grania ? Jako lubiącego te klimaty, bardzo by mnie to ucieszyło.

[Zsamot]

No Inquisition - Black Mass for a Mass Grave śmiało wpadli do topu roku. a jakoś się nie spodziewałem, że będzie tak dobrze. Ale nie ma co ukrywać, warunki pogodowe sprzyjają takiej muzie, a że ja mnóstwo czasu spędzam z muzyką na zewnątrz, to i takie preferencje. Ta pozorna chwytliwość to jak w starej Katatonii, na początku mocno przykuwa uwagę, potem "do głosu" dochodzą inne warstwy muzycznej. Dla mnie rewelacja.

[Blind]

Empire of the Moon - Έκλειψις
Kolejny powrót po długiej przerwie i kolejny sztos. DeDe twierdzi, że nudne, dla mnie doskonały powrót do korzeni greckiej sceny, zawierający multum szlachetnych melodii.

Jak ja Cię, Titek, szanuję. Jestem trzeźwy. Zajebista płyta z klimatem greckim i zacnymi melodiami, tak. Debiutu nie słyszałem - warto?

[TITELITURY]

Jasne.

[Pan Efilnikufesin]

Blaszaki tylko mozna wypisywac czy Jazz lub Dark Ambient jakis tez?

[yog]

Możesz i RnB wpisać.

[Pan Efilnikufesin]

SNTS 'The Unfinished Fight Against Humanity'



NEPTUNIAN MAXIMALISM 'Éons'




JUCIFER 'نظم '

[TITELITURY]

Zapomniałem! Skleroza nie boli, bo gdyby bolała, ciągle zwijalbym się z bólu. W moim zestawieniu powinna znaleźć się jeszcze płyta Baise Ma Hache / Paul Waggener The Pale Riders - L'appel du vide . Pierwsze płyty tej kapeli mi się nie podobają, F. E. R. T. jest dobry, ale ta kolaboracja, to już majstersztyk. BMH kompozycyjnie najciekawsza, a ten Weggner ma świetny głos. Wszystko doskonale się komponuje dając "matrial black metal" w duchu francuskiego ruchu literackiego, znanego w latach 50. i 60. pod nazwą "Husarzy".

[HUMAN]

WARP CHAMBER - Implements Of Excruciation

[Gesundrian]

Dodam tylko trzy tegoroczne płyty, których słuchałem najwięcej. Kolejność przypadkowa

[Belzebóbr]

Mam takie braki w tym roku, że żeby stworzyć listę top 10, na podobnym poziomie osłuchania jak w latach poprzednich, potrzebowałbym jeszcze ze 2 miesiące 5x razy częstszego słuchania płyt z 2020 niż dotychczas.