Azaghal

[Vexatus]

Kochane brutale! Azaghal to (ś)fiński blackmetalowy zespół, którego początki sięgają jeszcze połowy lat 90-tych XX wieku. Przez te wszystkie lata przez zespół przewinęło się całkiem sporo muzyków, którzy od lat udzielają się w rozmaitych innych zespołach i projektach. Głównodowodzącym i jedynym muzykiem obecnym w zespole od początku jest Tomi Kalliola. Zespół ma na koncie naprawdę konkretną liczbę materiałów. Panowie nagrali i wydali już kilkanaście pełniaków i sporo pomniejszych materiałów. Na temat muzyki nie będę się za bardzo rozpisywał, bo każdy z Was ma uszy i może sprawdzić. Wrzucam pierwszego pełniaka z BC na zachętę.


Skład:
Narqath - Guitars, Bass, Keyboards, Vocals (clean) (1998-present) Rutonkantaja, Svartkraft, Temple of Kliffoth, Wyrd, ex-...Fallen, ex-Hin Onde, ex-Oath of Cirion, ex-Thoronath, ex-Valar, ex-Vultyr, ex-With Hate I Burn, ex-Belfegor, ex-Hellkult, ex-Necromortum, ex-Svartalfheim, ex-Finnugor, ex-Calm (Fin), ex-Decay's Delight, ex-Nargoventor, ex-Varjosielu, ex-Weltraum, ex-Wolfheart
Lima - Drums (2012-present) Amberian Dawn, Amorta, Hautakammio, Lathspell, Scarecrow, Thaurorod, Wyrd, ex-Dotma, ex-Epicrenel, ex-Sawhill Sacrifice, ex-Atheme One (live), ex-Lost in Grey, ex-Humavoid (live)
Thirteen - Vocals (2022-present) Scarecrow

▼ Byli muzycy

V-KhaoZ - Drums (1998-2002) Dead Flesh Stigma, Druadan Forest, Embryonic Slumber, Grieve, Olio Tähtien Takana, Sorgetid, V-Khaoz, Vargrav, ex-...Fallen, ex-Oath, ex-Oath of Cirion, ex-Hellkult, ex-Svartalfheim, Destro, Dim Lights, Old Serpent's Lore, ex-Hiisi, ex-Kalmankantaja, ex-Marras, ex-Hin Onde, ex-Calm (Fin), ex-Illusion of Death
Varjoherra - Vocals (1998-2010) Black Blessing, ex-Bapthomet, ex-Belfegor, ex-Necromortum, ex-Vultyr, ex-Dark Ceremony
JL Nokturnal - Guitars (2001-2015), Drums (2003, 2007) Medieval Art, Rutonkantaja, Svartkraft, Temple of Kliffoth, ex-Yearning (live), ex-Nocturnal Winds, ex-Wyrd, ex-Hin Onde
T.M. Blastbeast - Drums (2004-2006) ex-Acabó el Silencio, ex-Pedro Anthares Group, ex-Cadaveric Incubator, ex-Jumalation, ex-Nerlich, ex-Carcase Inc., ex-Deepred, ex-Girl Germs, ex-Olotila
Chernobog - Drums (2008-2011) Rutonkantaja, Kingdom of Agony, ex-Wyrd (live)
Niflungr - Vocals, Bass (2009-2021) Gestalte, Moonkult, Wyrd, Hekel (live), Somber Winds (live), Vargrav (live), Black Blessing, Kingdom of Agony, ex-Draugur (live), ex-Lathspell, ex-Noctifer (live), ex-Hin Onde (live), ex-Shades of Black
Ruho - Guitars (2015-2017) Frogskin, Lathspell, Scarecrow, Wyrd, Awesome Depression, Death Eternal, KKMK (Kuolleita Kuten Me Kaikki), Likakavio, ex-Hautakammio

▼ Muzycy koncertowi

Ruho - Guitars (2022-present) Frogskin, Lathspell, Scarecrow, Wyrd, Awesome Depression, Death Eternal, KKMK (Kuolleita Kuten Me Kaikki), Likakavio, ex-Hautakammio

Niflungr - Vocals (2008) Gestalte, Moonkult, Wyrd, Hekel (live), Somber Winds (live), Vargrav (live), Black Blessing, Kingdom of Agony, ex-Draugur (live), ex-Lathspell, ex-Noctifer (live), ex-Hin Onde (live), ex-Shades of Black
Nagh - Drums (2018) Ad Extirpanda, Assatur, Barshasketh, Belliciste, Caecus, Corrupted Spawn, Emperage, Euchridian, Seal of Beleth, Devouring Star (live), Rainroom, ex-Hautakammio, ex-Kalmankantaja, ex-Spiriticum
Agares - Guitars (2018-2020) Commander Agares, Vargrav (live), ex-Sawhill Sacrifice

Dyskografia:
1998 - Kristinusko liekeissä [demo]
1998 - Noituuden torni [demo]
1998 - Rehearsal-Demo I [demo]
1999 - Mustamaa
1999 - Harmagedon [EP]
1999 - Helvetin yhdeksän piiriä
2000 - Uusi suomalainen black metal tulokas [split]
2001 - Black Terror Metal [EP]
2001 - Suicide Anthems / Dark Blasphemous Moon [split]
2001 - DeathKult MMDCLXVI [kompilacja]
2001 - Ihmisviha [kompilacja]
2001 - Helwettiläinen [EP]
2002 - Of Beasts and Vultures
2002 - Black Metal War [split]
2003 - Kyy [EP]
2003 - Omenne [split]
2003 - Unholy Terror Union [split]
2004 - Perkeleen luoma
2004 - None Shall Escape... [split]
2004 - Krieg / Azaghal [split]
2004 - Neljä vihan vasaraa / Four Hammers of Hate [split]
2005 - Codex Antitheus
2006 - Azaghal Terror Cult / Wrath [split]
2006 - Luciferin valo
2008 - Omega
2009 - Teraphim
2010 - Bringers of Black Death [split]
2012 - Nemesis
2014 - Baying of Lycanthropes [split]
2015 - Arvet I [kompilacja]
2015 - Arvet II [kompilacja]
2015 - The Will, the Power, the Goat [split]
2015 - Madon sanat
2015 - Azaghal / Oath [split]
2018 - Valo pohjoisesta
2020 - Black Terror Metal Vol. 1 [boxed set]
2023 - Kaaos [single]
2023 - Alttarimme on luista tehty
2023 - Immortalized in Luciferian Blood [split]




MA: https://www.metal-archives.com/bands/azaghal/2342
BC: https://azaghal.bandcamp.com/music

[yog]

W czasach mojej młodości, mieli taki jeden mocny hicior z epki o tym samym tytule, Kyy. Poza tym jednym kawałkiem nigdy nie uważałem, żeby wyszli poza mierną przeciętność. Powstało nawet wideło do tego kawałka:

[Blind]

Co prawda od Narqatha to mnie głównie interesuje Wyrd, ale znam dwa albumy Azaghal, tj. Omega i Teraphim i są w porządku. Tego pierwszego słuchałem więcej, więc gdybym miał opisać... to jest to taki do bólu klasyczny black metal, gdzie zima przeplata się z nienawiścią, bywa surowo a brzmieniowo ani to piwnica ani to plastikowa produkcja. Instrumentalnie poprawnie, wokalnie poprawnie, okładka z ufoludkiem zajebista. Nie zgadzam się z yogiem, że to mierna przeciętność. Opisałbym to bardziej jako poprawność, czyli że raz na ruski rok można posłuchać i spędzić te kilkadziesiąt minut przy solidnym łojeniu. Później długo nie wracać. Później przypomnieć to sobie i włączyć. I znów długo nie wracać. I od nowa. W całą dość pokaźną ilościowo dyskografię wgłębiać się nie zamierzam, bo nie widzę w tym sensu. Bardziej dla ultrasów black metalu to zajęcia.

[Vexatus]

Ja też raczej niezbyt często ich słucham. W sumie to chyba nawet niektórych materiałów jeszcze nie słyszałem. Będzie powoli i metodycznie nadrabiane.

[Thorgal]

Odświeżam wątek zapuściwszy sobie tę oto płytkę:



Nie jestem wielkim znawcą twórczości tej hordy ale moim zdaniem ten 5-ty w ich dorobku pełniak zasługuje na wyróżnienie. Zespół przeszedł już przez pewną ewolucję względem wcześniejszych, bardziej surowych wyziewów i zaserwował tu bardziej przemyślany a zarazem trochę eksperymentalny materiał. Na uwagę zasługuje przede wszystkim gitara prowadząca, która nie tylko serwuje nam sporą, jak na black, dawkę solówek ale też żągluje stylem riffowania od klasycznego tremolowanka, poprzez thrashowe zagrywki aż po heavymetalowe melodie. Riff główny z 4-go numeru mógłby być równie dobrze grany przez Thin Lizzy! A wszystko grane na pełnej kurwie.
Oczywiście nie jest to siłą rzeczy najbardziej ekstremalna rzecz na świecie, na kolejnych płytach chłopaki grają prościej i jeszcze mocniej ale w tym wypadku, dzięki drobnym ozdobnikom, uzyskujemy krótkie punkty oddechu nadające muzyce sznytu i przestrzeni.
Pewien eksperyment tyczy też wokali bo oprócz tradycyjnych wrzasków pojawiają się także momenty czystych wokali a nawet jakiś średnio udany falset.
Jest to też, jeśli się nie mylę, pierwszy ich album nagrany z nowym perkusistą (niejaki T.M. Blastbeast) i co najważniejsze gość na garach okazuje się bardzo kompetentny w swoim rzemiośle. Gra w szybkim metrum, precyzyjnie wykorzystując przestrzenie na różne smakowite przejścia i dzięki niemu i gitarom płyta ma fajną dynamikę.

Płytka w wersji CD wyszła z zakrwawionym kodem kreskowym na okładce. W wersji winylowej motyw kodu kreskowego jest na labelu i w podpisach wykonawców.