Catalepsia

[kataton88]

Co to jest ironia? Zamierzasz grać gothic/doom/death o tym, jaki to świat jest niedobry, nazywasz zespół jak jeden z objawów katatonii, na okładkę debiutu wpierdalasz kobitkę z migreną, a tytułujesz go "World of Cliché".

Cóż, wystarczyło, żeby mnie ta Catalepsia chwyciła. Ale nie tak bardzo mocno.

Debiut pochodzącej z (niedymnej) Łotwy kapeli to przyjemne, bezpieczne, klimajciarskie granie, w którym wszystko jest na swoim miejscu. Nie jest to bynajmniej "close to Katatonia". MA podpowiada Novembers Doom, ale też nie. Nie smęcą wokalnie, jest żyłka do wpadających w ucho przebojów ("Unreachable"? - coś już takiego chyba słyszałem ). Część materiału jest w ichnim narzeczu - i bardzo fajnie. Znaczy się - bardzo szkoda, że tylko część.

Reasumując, muzyka spodobała mi się na tyle, że dwójkę przeoczyłem albo nie pamiętam, ale gdy napatoczyłem się blisko 10 lat później na trójeczkę, to z sentymentu puściłem "Pavisam". Z bardzo ładną okładką.

I już na dzień dobry zostałem potraktowany brudnym det/dumowym szlagiem na ryj. No nie tego się spodziewałem. "Pavisam" znaczy po łotewsku "całkiem", "bardzo" - i jest to pavisam dziwna, by nie rzec pojebana płyta. W zasadzie nie wiadomo, do kogo adresowana i o co w niej chodzi. Nie ma tu piosenkowości debiutu, są długie postno-brzdąkające fragmenty, przy których można się zdrzemnąć, potem znienacka wpierdol, a jeszcze na koniec mamy powerkujący tytułowy kawałek, który chyba zapodział się z innego projektu lidera. Jest to ciekawe, intrygujące, ale nie do końca się skleja, a że materiał jest długi - w połowie płyty zaczyna męczyć. Na plus, że całość jest po łotewsku, choć z drugiej strony - próżno szukać wskazówek co do idei w lirykach
Nic dziwnego, że niedługo potem zespół ogłosił urlop macierzyński. Chyba nie ma wizji, w którym kierunku ten wózek ciągnąć dalej.








Ostatni skład:
Jānis Emīls Katinskis - Bass Dūmu Zārka Zēni, Grab, Pamirt, ex-Elssa
Juris Kreilis - Guitars
Erwin Franz - Vocals, Guitars (2005-present) Druun, ex-Heaven Grey
Krišjānis Purens - Drums (2015-present)
Arita Roena - Keyboards (2020-present)

▼ Byli muzycy

Daniel Wolf - Drums (?-2015)
Silvija Gaujēna - Keyboards (?-2018)
Kaspars Liepiņš - Keyboards Oceanpath
Piens - Bass (2010)
Valentīns Kudrjavcevs - Bass (2011-2015) ex-Heaven Grey
Beāte - Keyboards (2011)

Dyskografia:
2015 - World of Cliché
2015 - Damnation [single]
2016 - To Escape and Return [single]
2020 - Inheritance
2020 - Live at Hodila Records [live]
2024 - Pavisam

MA: https://www.metal-archives.com/bands/Ca ... 3540400050

[pp3088]

Zaskoczę Ciebie jeżeli napiszę że znam i szanuję? Dawno nie słuchałem, ale pamiętam że było to dość sympatyczne granie death/doom/gothic. Sprawdzałem kiedyś w ramach "zespoły doomowe z mało metalowych części Europy" i byłem zadowolony. Nie próbują wymyślić koła na nowo, a i lukrują mniej niż ich śfińscy koledzy.

Z drugiej strony brak przebojowości oznacza też brak umiejętności pisania zwięzłej muzyki. I o ile ich pierwszy album jeszcze idzie wysłuchać to na drugim nagrali sporo ponad 70 minut muzyki. Wiadomo że w doomie albumu są długie ale przywilej pisania ponad godzinnego albumu mają u mnie tylko nieliczne kapele(Esoteric, Evoken czy chociażby Ataraxie). Klęska urodzaju twórczego albo raczej jej urojenie na zasadzie - każdy riff i pomysł który mam musi zostać ostatecznie zmaterializowany pokonała już wiele zespołów.

Tak więc lubię, ale raz na 10 lat, bo zbyt długie na granie które nie jest wybitne. 7/10 to mój maks co mogą dostać. Z Łotwy wolę Frailty, które cierpiało na tę samo chorobę, ale było trochę bardziej przystępne.