Awatar użytkownika
Szajtan
Tormentor
Posty: 4149
Rejestracja: 6 lat temu
Lokalizacja: From Hell

Cryptic Shift

Szajtan

Obrazek
Dziwne, że jeszcze nie mają tutaj tematu, bo Cryptic Shift już przy debiucie narobili trochę zamieszania w technicznym death/thrashu. Brytyjczycy z Leeds szerzej dali o sobie znać za sprawą "Visitations from Enceladus" z 2020 roku, a w lutym wrócili po sześciu latach z drugim albumem "Overspace & Supertime".

I tutaj już kompletnie puścili hamulce. Pięć numerów, prawie 79 minut muzyki, z czego "Stratocumulus Evergaol" trwa prawie pół godziny, a tytułowy kawałek ponad 20 minut. Sporo technicznego death/thrashu, połamanych riffów, jazzujących momentów, zmian tempa i spokojniejszych fragmentów, które za chwilę znowu wpadają w młyn. Nie wygląda jednak na komplikowanie muzyki tylko po to, żeby pokazać, kto potrafi zagrać więcej nut. Z wywiadu z Ryanem Shepersonem wynika, że u nich najpierw powstaje historia i ogólny pomysł na utwór, a muzyka ma tę historię prowadzić. Stąd też te chore długości numerów.

Korzenie są raczej łatwe do wychwycenia: Voivod, Coroner, Watchtower, Atheist, Cynic, Death czy Nocturnus. Sami zresztą specjalnie się z tym nie kryją. Jednocześnie "Overspace & Supertime" nie brzmi jak zwykłe odtwarzanie starego technicznego thrashu. Jest tu dużo progresywnego grania, fusion i całej tej kosmicznej otoczki.

Historia SF zaczęła się jeszcze przy "Cosmic Dreams", którą później bezpośrednio ciągnęło "Visitations from Enceladus". Nowa płyta rozgrywa się równolegle do wydarzeń z debiutu i rozbudowuje to samo uniwersum z trochę innej strony. Filmy, gry i ogólnie science fiction są tutaj równie istotne jak muzyczne inspiracje. Nie ogranicza się to zresztą do tekstów, bo podobny klimat ciągną przez okładki i całą oprawę.

Jest też fajny smaczek – w tytułowym "Overspace & Supertime" na thereminie zagrał Mike Browning z Nocturnus.

Nie jest to raczej płyta do puszczenia sobie jednym uchem w tle. Tego materiału jest zwyczajnie dużo i momentami można dostać riffami po głowie. Ale jeżeli komuś siedzi techniczny death/thrash, długie formy i stare kosmiczne granie pokroju Nocturnus czy Voivod, to warto sprawdzić.

Obrazek

Skład:
Xander Bradley - Guitars (2011-present), Vocals (2014-present) Slimelord, ex-Obliterator, Last Victorian Death Squad, ex-Defacement
Ryan Sheperson - Drums (2012-present) Slimelord, ex-Obliterator, ex-Horrified, ex-Powerstruggle
John Riley - Bass (2015-present) Slimelord, ex-Exiled, ex-Sewer Fiend, ex-After-Shock, ex-Brass Animal, ex-Encopresis, ex-Leprotic
Joss Farrington - Guitars (2020-present) Cryptworm, Seprevation, ex-Hate Mechanism (live)
▼ Byli muzycy
Rob Castle - Vocals (2011-2014)
Hokumu Blitzkreig - Bass (2012-2015) ex-Obliterator, ex-Powerstruggle
Henry Parker - Guitars (2014-2017)
Joe Bradley - Guitars (2017-2020) Trench Foot, Seven Doors (live), Eye-Gouge, ex-Exiled, Scalped, ex-Blood Rage, ex-Maleceptor, ex-Encopresis, ex-Inherent Mortality
Dyskografia:
2014 - Old Chapel Demos [demo]
2014 - Old Chapel EP [EP]
2015 - Dustbowl [single]
2015 - Beyond the Celestial Demo [demo]
2015 - Bestial Invasion / Cryptic Shift [split]
2015 - Deathcrusher [single]
2016 - Beyond the Celestial Realms [EP]
2017 - Cosmic Dreams [single]
2020 - Visitations from Enceladus
2020 - Chasm of Aeons [split]
2026 - Overspace & Supertime




MA: https://www.metal-archives.com/bands/Cr ... 3540383275
BC: https://cryptic-shift.bandcamp.com
I am Satan's generation and I don't give a fukk.
Baudosaur
Posty: 14
Rejestracja: rok temu

Baudosaur

Na papierze zespół w 100% pode mnie. Zachęcony recenzjami puściłem sobie Overspace & Supertime i mocno się od niego odbiłem. Puściłem potem jeszcze kilka razy, gdzieś w tle do pracy, ale za każdym razem to samo.

W końcu wziąłem słuchawki i wybrałem się na dwugodzinny spacer po lesie, tak żeby faktycznie móc się na tym albumie skupić. W ten sposób wjechało to lepiej, jest kilka świetnych momentów, ale forma trzydziestominutowych utworów kompletnie do mnie nie przemawia. Rzadko kiedy mam czas, żeby oderwać się od wszystkiego i ciągiem słuchać 2h muzyki. Liczę, że zespół odejdzie od takiej formy w przyszłości na rzecz krótszych kompozycji (lub chociaż sensowniej podzielonych) - szkoda, bo kunsztu muzycznego nie sposób im odmówić.
Awatar użytkownika
dualtombanks
Posty: 25
Rejestracja: 10 mies. temu
Lokalizacja: Poznań

dualtombanks

Po wyjęciu ich najnowszej płyty z odtwarzacza poczułem się jak inny człowiek. Jest tam taki rozpierdol soniczny w postaci produkcji i charakterności utworów (mógłbym się tu rozwodzić o ich bogatej, miensnej ale też zaskakującej puzzlowatej budowie, harmonii, rytmice, dynamicecyce, ale mi się nie chce). Dało mi to do myślenia ile to lat tworzenia, grania (i to jeszcze czego), kręcenia gałkami, ile to wymian efektów bądź piracenia pluginów potrzeba, żeby taką spuściznę z siebie wypluć. Ja to bym se chyba dał na luz z gitarą (albo chociaż tym całym astrodeathem) na kolejne 10 lat po wypuszczeniu takiego czegoś. Może jestem po prostu jakimś żółtodziobem jak chodzi o nowoczesne granie, ale nawet po przesłuchaniu jednego z ich splitów z podobnymi sobie zespołami, nadal wybija się ta ekipa swoją oryginalnością. Dodam jeszcze, w kwestii liryki, że fajnie zawsze zobaczyć te puzzle i numeracje w zwrotkach zapoczątkowane w 2112 bodajże.
Rzadko kiedy mam czas, żeby oderwać się od wszystkiego i ciągiem słuchać 2h muzyki.
Mam podobnie, do tego trzeba poświęcić większość swojej uwagi, i ma to swoje plusy i minusy. Myślałem że kolejny numer leci, jak heavy metal zaczeli napierdalać w połowie Stratocumulusa. Ostatni raz tej płyty słuchałem jakoś w sierpniu albo wrześniu z tego właśnie powodu, ale często do niej wracam myślami.