Helheim

[DiabelskiDom]

Gdyby Enslaved się nie zesrało po drodze, czyli najlepszy viking black metal? Na pewno jeden z najlepszych. Jest tu i progresywny sznyt, dodający +20 do mądrości, jednocześnie podbijający statystyki zapewniające wściekłość i pasję, dzięki czemu muzyka norweskiego Helheim jest ciągle dziko black metalowa, pokazując się jednocześnie z bardziej złożonej i przemyślanej strony. Jest tutaj także świetny klimat samotności wśród skalnych kolosów, pierwotności pogańskich praktyk w dziewiczych lasach północy, oraz nieuchwytna aura tajemnicy. Muzyka ani na chwilę nie staje się napuszona, z drugiej strony nie popada też w przaśność ani w prymitywizm. Zarówno na bardziej surowych pierwszych płytach,jak i nieco bardziej stonowanych późniejszych. Na etapie całej dyskografii mamy do czynienia z pysznymi tremolami, zajebistymi melodiami, z rzadka odzywającymi się czystymi głosami wśród nawałnicy skrzeków.

Osobiście bardzo lubię wszystko co nagrali, bo każda płyta przynajmniej trochę różni się od pozostałych, nie ma tu do czynienia z powtarzalnością. Jednak najwięcej słuchałem (bo od niej zespół poznałem) i najczęściej wracam do Heiðindómr ok mótgangr. Nie powiem, że najlepiej na niej uchwycili to, o czym pisałem wyżej, bo np taki drugi album, czyli Av norrøn ætt to też pod tym względem kosa niesamowita, ale jednak ona podoba mi się do dzisiaj najbardziej z całej dyskografii. Wydaje mi się też, że jest dobrym punktem wyjścia, jeśli do kogoś trafi i będzie chciał jeszcze więcej lasu i wkingów, to może się cofać w płytotece. Jeśli natomiast zamarzy mu się porządnie brzmiące, nierozmemłane i nieprzesłodzone Enslaved, załóżmy w klimatach z Below the Lights, to może lecieć dalej z kolejnymi materiałami.

Skład:
Hrymr - Drums, Percussion, Keyboards, Piano, Programming, Guitars (acoustic), Mouth harp, Vocals (choirs) (1992-present) ex-Syrach
V'gandr - Vocals, Bass (1992-present) Taake (live), ex-Cult of Catharsis, ex-Deathcon, ex-Ravengod, ex-Aeternus, ex-Gorgoroth (live), ex-Chaos Predicted
H'grimnir - Vocals, Guitars (rhythm) (1992-present)
Reichborn - Guitars (lead) (2008-present), Bass (2015) ex-Dominanz (live), ex-Syrach, ex-War Pigs

▼ Byli muzycy

Mord - Drums (session) ex-Cult of Catharsis, ex-Claymords, ex-Dead to This World, ex-Taake, ex-The Batallion, ex-Disiplin (live), ex-Deathcon, ex-Amok
Nidhogg - Guitars (lead) (1993-1994)
Thorbjørn - Guitars (lead) (1999-2008)
Lindheim - Keyboards (1999-2005), Programming, Guitars (2002) ex-Dominanz

▼ Muzycy koncertowi

Morten Egeland - Vocals (additional)
Hoest - Vocals (2014) Deathcult, Taake, Gorgoroth (live), ex-Ofryskje, ex-Ravengod, ex-Thule, ex-Ragnarok, ex-Carpathian Forest (live), ex-Destruction (live), ex-Nattefrost (live), ex-Slavia, ex-Urgehal (live), ex-Frost (Nor), ex-Mastema (Nor), ex-Vendigeit

Dyskografia:
1993 - Helheim [demo]
1994 - Niðr ok Norðr liggr Helvegr [demo]
1995 - Jormundgand
1997 - Av norrøn ætt
1999 - Terrorveldet [EP]
2000 - Blod & ild
2001 - Blod & Ild / Terrorveldet [kompilacja]
2003 - Yersinia Pestis
2006 - The Journeys and the Experiences of Death
2008 - Kaoskult
2010 - Åsgards fall [EP]
2011 - Heiðindómr ok mótgangr
2015 - raunijaR
2017 - landawarijaR
2019 - Rignir
2020 - Fem Spyd [boxed set]
2021 - Henholdsvis [split]
2021 - WoduridaR
2025 - HrabnaR / Ad vesa









MA: https://www.metal-archives.com/bands/helheim/2408
BC: https://helheim.bandcamp.com/music

[Lis]

Poznałem ich w połowie lat 90 gdy wydali Jormundgand, i kastę tę nastolatkiem będąc katowałem okrutnie, do dziś jest to jeden z moich ulubionych viking metali. Chyba zawsze byli pod wpływem Enslaved, nawet debiut, dość oryginalny, czuć demem Y. Dwójka nigdy mnie nie zainteresowała, dalej podobnie, aż do ostatniej z galopującym wojem na okładce, która właśnie w ostatnich miesiącach poleciała kilka razy. Fajnie gdyby i reszta dyskografii kiedyś załapała bo mam do nich sympatię.

[Hajasz]

Poza rewelacyjnym debiutem cała reszta to strata czasu.

[Szajtan]

Helheim powracają ze swoim 12 albumem, na którym zespół wybrał dość nietypową formę: split album z samym sobą. V’gandr i H’grimnir podzielili między siebie proces tworzenia, w wyniku czego każdy z nich będzie odpowiedzialny za jedną połowę płyty. Premiera 20 czerwca 2025 nakładem Dark Essence Records. Można już posłuchać (i obejrzeć też) pierwszego singla "Fylgja" pochodzącego z drugiej połowy, czyli „Ad vesa”.

[brzask]

Darkness Shall Rise wznawia we wrześniu poniższe materiały na lp/cd.
1993 - Helheim [demo]
1994 - Niðr ok Norðr liggr Helvegr [demo]
1995 - Jormundgand
1997 - Av norrøn ætt
Świetny jest ten debiut, który właśnie sobie płynie. Poziomem nie odbiega w ogóle od Frost i Eld wiadomo kogo.

[Wędrowycz]

Niby znam od lat, ale jakoś zawsze ten zespół był przeze mnie pomijany. W okresie fascynacji Norwegią początkiem lat 2000 łyknąłem wspomniany debiut "Jormundgand" i potem kolejny "Av norrøn ætt" jak pelikan, tylko po to żeby w późniejszych latach o nich całkowicie zapomnieć. Następnie robiłem odświeżenie ileś lat później i już te materiały zdecydowanie słabiej wypadły. Teraz znowu zbiera się u mnie od iluś miesięcy ochota na pogrzebanie w ich dyskografii i sprawdzenie jak to widzę teraz, a przy okazji nadrobienie w końcu materiałów wydanych po 2011 r.

[Hajasz]

Poza rewelacyjnym debiutem cała reszta to strata czasu.

Nic w tej kwestii się nie zmieniło ewentualnie można jeszcze posłuchać tej płyty, gdzie na okładce kuraki jedzą.

[DiabelskiDom]

Najwyraźniej nie przesłuchałeś niczego, poza pierwszą i drugą płytą, bo pomijanie zdecydowanie najciekawszej i najświeższej płyty z "późnego okresu" czyli Heiðindómr ok mótgangr zakrawa na ignorancję. Rzekłem.

[Invader]

Ten drugi Helheim lepszy.

► Pokaż

[brzask]

Ten drugi Helheim lepszy.

W czym? Bez jaj, przede wszystkim to inne granie i jak mam ochotę na coś w takim klimacie to włączam choćby Rebel Extravaganza S. lub debiut Thorns ...a do tego co przypomniałeś średnio się w ogóle chce wracać i traktować można jedynie jako ciekawostkę z tamtego okresu. Nic wyróżniającego się w porównaniu do początków Helheim z Bergen.

[Vexatus]

Szuder lepszy!

[Invader]

W czym? Bez jaj, przede wszystkim to inne granie i jak mam ochotę na coś w takim klimacie to włączam choćby Rebel Extravaganza S. lub debiut Thorns ...a do tego co przypomniałeś średnio się w ogóle chce wracać i traktować można jedynie jako ciekawostkę z tamtego okresu. Nic wyróżniającego się w porównaniu do początków Helheim z Bergen.

Nie no, przyznaję bez bicia że walnąłem ten post jako pierdółkę. Zasadniczo zgadzam się z Hajaszową tezą że debiut wyczerpał temat i w sumie nie ma o czym dalej gadać. Ale stoję za tym co wyklułem, bo ten drugi Helheim (Society) wyprzedził pomysły Snorrego o pół dekady, a w czasie gdy wychodziły te materiały jedynym norweskim projektem obracającym się w podobnych klimatach było Mysticum.

[Hajasz]

Ten drugi Helheim lepszy.

Ten zasługuje tylko na wspomnienie, że tam Sebastian Komor pogrywał na komputerkach. Muzycznie nic ciekawego to nie było a wokal jeden z bardziej wkurwiających jaki wydała Norwegia.

[Vortex]

Sprawdziłem ten nowy krążek i nawet dobrze mi się tego słuchało. Jeżeli istnieje takie pojęcie jak relaksacyjny black metal, to właśnie tego uświadczyłem przy odsłuchu.

[DiabelskiDom]

przy okazji odświeżania pierwszych dwóch Helheimów.

W sumie namówiłeś. Jak wikingowo, to wikingowo na pełnej! Powyżej pierwsze wydania z oryginalnymi okładkami (czyli ogólnie drugie) plus pierwsze-pierwsze trzeciej ich najlepszej płyty, którą niniejszym polecam, bo to najlepszy Helheim poza dwiema pierwszymi.

[Thorgal]

2-ka najlepsza.. Zakochałem się na składance z Vox Mortis , wałkowałwm potem na kasecie do zdarcia, po latach nabyłem placka (niestety w tej gorszej szacie graficznej) i jest on cały czas w jakiejś rotacji. Debiut też niczego sobie i teraz dokupiłem do kolekcji - bardzo ładna reedycja.