Abigor

[Okkultist]

Świetny album, pełna zgoda. Ogólnie to wiele osób, które uważały poprzednika za ciężki i zbyt połamany materiał teraz pewnie będą miały wrażenie większej przystępności, bo zespół postawił bardziej na symfoniczne motywy, którymi dodał numerom swoistej przebojowości. Jednak to ciągle jest zakręcony i złożony Abigor, który pędzi do przodu i którego świetnie się słucha. Może nie jest to najlepszy black metal w tym roku, ale jeden z najlepszych z pewnością.

Na pewno nowy album jest bardziej przystępny dla wielu słuchaczy nieoswojonych z awangardowym brzmieniem niż poprzedni. Na tym albumie Abigor bardziej nawiązał do swoich starszych dzieł takich jak Nachthymnen (From the Twilight Kingdom) i Opus IV. Idealnie połączyli symfonię z tą kakofonią połamanych dźwięków. Właściwie to nie znam słabego albumu Abigor. Wszystkie są co najmniej bardzo dobre.

[Wędrowycz]

Gruby ten nowy album. Z jednej strony faktycznie ukłon w stronę starych fanów, przez nawiązanie do pierwszych materiałów, z drugiej w stronę tych wielbiących ostatnie materiały. Mamy tu w sumie 100% Abigora w Abigorze. Połamane rytmy, pędzące tempa, ale i zwolnienia, klimatowanie, symfoniki, awangardowe i lekko zaindustrialowane wtręty, technicznie dojebane riffy. Ja tu nawet echa Emperora słyszę (dla mnie to na plus).

Jeszcze sporo materiałów z 2020 r. w kolejce na odsłuch czeka, ale ten album spokojnie uplasuje się w topce roku.

Jednocześnie już mam przeświadczenie, że sporo odsłuchów potrzeba żeby wyłapać wszystkie smaczki. Napewno moje ucho wyłapało oprócz powyżej opisanych cech bardzo przyjemnie brzmiący bas i urozmaicone partie wokalne.

Zwrócę też uwagę na ładną malowaną okładkę, uzupełniającą zawartość muzyczną i dobrze z nią korespondującą.

Właśnie zdałem sobie sprawę też, że Abigor nigdy nie wypuściło słabego pełniaka, każdy jest co najmniej dobry, a jednocześnie mają ich przecież naprawdę dużo na koncie. Mając na względzie że zespół istnieje już 27 lat jest niemałym wyczynem.

[yog]

Ja tu nawet echa Emperora słyszę (dla mnie to na plus).

Emperor oczywiście, ja to tam słyszę też nowszy Arcturus, nuty debiutu Ihsahna i power metal

[Wędrowycz]

Arcturus też dobry typ w sumie też o tym pomyślałem, ale jakoś nie napisałem. Ihsahna solo też coś by się znalazło napewno.

[Okkultist]

Nie wiem, czy jest sens porównywać Abigor do Emperor, Ihsahn, Arcturus. Wczesny Abigor był bardziej melodyjny, nawet symfoniczny. Industrial, połamane riffy i cała ta awangardowa kakofonia przyszły później. Także nowy album w sumie łączy w sobie te dwa okresy, jeśli można tak powiedzieć o Abigor. Jeden z najbardziej oryginalnych zespołów. Mają własny styl. Abigor to po prostu Abigor.

[Wędrowycz]

Nie wiem jak yogiemu, ale mnie nie chodziło o żadne porównywanie ze wspomnianymi kapelami. Abigor jak sam zauważyłeś robi swoje, bardziej chodziło o to, że słychać momenty przywodzące na myśl wspomniane zespoły...i tyle

[yog]

Nie wiem, czy jest sens twierdzić, że Abigor gra oderwane od historii blacku motywy na tym albumie, podczas gdy nawiązania do minionych osiągnięć blackowej sympho/awangardy są tu ewidentne i zagrane z pełnym rozmysłem, tak jak i nawiązania do power metalu, o których nawet wspomina wydawca na stronie bancampa, z tego co pamiętam. Abigor się tu bawi spuścizną tak własną, jak i innych kapel z bliskich im kręgów.

[Okkultist]

Nie wiem, czy jest sens twierdzić, że Abigor gra oderwane od historii blacku motywy na tym albumie, podczas gdy nawiązania do minionych osiągnięć blackowej sympho/awangardy są tu ewidentne i zagrane z pełnym rozmysłem, tak jak i nawiązania do power metalu, o których nawet wspomina wydawca na stronie bancampa, z tego co pamiętam. Abigor się tu bawi spuścizną tak własną, jak i innych kapel z bliskich im kręgów.

Może dlatego ten power metal, bo austriacki black metal często brzmi epicko. Wczesny Abigor, Summoning, a nawet Golden Dawn ma taki specyficzny dźwięk. Wydawca w tym opisie nawiązuje także do wcześniejszych dzieł Abigor takich jak Nachthymnen (From the Twilight Kingdom), Opus IV, Leytmotif Luzifer (The 7 Temptations of Man). Na pewno każdy zespół inspiruje się innymi. Abigor również, ale są na tyle oryginalni, że chyba nie ma potrzeby ich porównywać do kogokolwiek. Zależy, co kto lubi. W każdym bądź razie Abigor jest świetny.

[yog]

Tu raczej nie chodzi o epickie brzmienie, a o powermetalowe gonitwy gitar.

[Okkultist]

Tu raczej nie chodzi o epickie brzmienie, a o powermetalowe gonitwy gitar.

Aż taki biegły w power metalu to nie jestem, bo bardzo, bardzo rzadko słucham tego gatunku. Chociaż może i jest tam jakaś gonitwa.

[yog]

Channeling The Quintessence Of Satan ukaże się po raz pierwszy (i ostatni) na winylu, w pierwotnej wersji (nie tej unowocześnionej z kompilacji Quintessence), sumptem Rotten Rellics. Ma to być jedyne tego wydanie kiedykolwiek, 375 numerowanych kopii i tyle.

► Pokaż

CHANNELING THE QUINTESSENCE OF SATAN LP out by the end of the month.

Coming in the shadow of the new album, local sonic terrorists Rotten Relics have long prepared the first time vinyl release of Channeling The Quintessence Of Satan in its original version.

For some years, we strictly said no to a reissue, since that album marked the beginning of the end, and somehow its fate was cursed. Silenius quit in the studio during the recordings, TT followed after its release, PK kept things running for a while but ultimately, it lead to the slumber that followed.
Channeling has its flaws and we do not consider it as part of the main ABIGOR canon, which is representd in the Hörnix 6xLP box, featuring the trinity PK, Silenius, TT just as today.

Still, some of the best riffs we did in the 90s are found here. „Dawn Of Human Dust“ is a real ABIGOR classic, especially in the version with new vocals and bass (first on CD by End All Life, more recently as AV999 LP on Avantgarde).

Over the years we realised the album is is valued by some die-hards. It is part of some people´s personal history and closely connected to a moment frozen in time mercilessly. But music has the power to revive and bring back those days vividly.

Rotten Relics have pesterd ours ears long enough until we agreed and said ok, then for f**s sake they can do it! We pay tribute to these people. And the lacquer cut sounds killer, even the sick „Pandora´s Miasmic Breath“ pierces through the spakers like poison arrows, so the decision was right.
It will be a strictly limited one-time release with 375 numbered copies on sale and never to be issued on vinyl again. It is made STRICTLY for those to whom this album means something.

For sale in the Rotten Relics webshop by the end of the month.

We do not endorse any discogs flippers! If you want to order more than one LP with some local friends, we will only agree if such combined order is verifiable. No „rarity collectors“ and golddiggers allowed. From maniacs for maniacs!

[yog]

Może naiwnie spodziewam się rychłego sold outu powyższego wydawnictwa, może nie. W każdym razie pre-order Kwintesencji startuje jutro, jest to tak zwany January 30th, 16.00 CET - na stronce: https://rottenrelics.bigcartel.com/

[yog]

18:26, przypomniałem sobie że ze 2h temu ten Abigor miał start preordera. Sold out.

Edit: 46 minut to zajęło.

[yog]

Tzw. iksde:

[Pioniere]

Ciekawe, czemu nie podbili licytacji do 666€? Tak to trochę lipa.

[yog]

Będą mieli szansę się poprawić, bo trwa licytacja drugiej sztuki

[Pioniere]

20€ może bym i dał, jakby mi się to bardzo podobało - na razie, nie mam zdania.

[yog]

Niestety, tym razem słabiutko, jedynie 126,66 euro przegrany postawił.

[yog]

Się jakiś czas temu @Pioniere podniecał Time is Sulphur in the Veins of the Saint i tak sobie słucham go ostatnio tym zainspirowany. Też mi bardzo leży to dodheimsgardowskie nieco oblicze Abigor w rozprawie na temat zgubnego wpływu presji czasu na czystość duszy. Szczególnie wieńcząca album połowa drugiego kawałka majstersztyk, ale i przejście z:

czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów, czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich, czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia (Koh 3, 3-7)

W techniawę zajebiste.



Gdyby Apokatastasis Pantôn DSO było albumem, to tak by brzmiało, tylko że Time is Sulphur... jest ze stycznia. We fall.

[yog]

Supreme Immortal Art wyszło z tydzień temu pierwszy raz na winylu (poza boxem), sumptem WTC.



Szczegóły:

► Pokaż

W.T.C.Productions proudly presents a noble vinyl issue of ABIGOR's fifth full length album, Supreme Immortal Art, originally released in 1998.
This version comes as Gatefold Double LP with gold black smoked (fitting the colour-concept of the whole album) col. vinyl.

LP 1 - Supreme Immortal Art, original version, 1998
LP 2 - Supreme Immortal Art, raw instrumental version, november 1997

In regard to the release, the Band comments:

Over the past 25 years, SIA has been an album we deemed slightly problematic. But the more time has passed, the more we made peace and identified with it, as work that was right at the time. After Apokalypse, this was the logical other extreme, a bombastic album, with keyboards as the defining element. Yet, this is just one side of the coin.

LP 2 features a version which has in parts surfaced here and there, sourcing from an old cassette. A year ago, PK found the original, superior quality CD-R, which we took home after the first few studiodays back in november 1997, for Silenius to rehearse and to see what should be overdubbed guitar-wise.
Unmixed, with random fader settings on the mixing desk, on the evening of the third recording day. Still, this old Hörnix-Studio CD-R turned out as a valid historic document 25 years later, and worth to be released. With a few surprises – like an unedited, long ending part of a song with 2 more riffs, missing on the finished album.

Side C and D, pressed in the order of original recording, shows the nucleus and the essence of Supreme Immortal Art and ABIGOR 1997. We approached recordings back then just as we did on the demos - still an immature and not „professionally trimmed“ band, everything done on the spur of the moment. Not elaborate and sophisticated, but rough and in retrospect, sloppy. But for us, it still was the magical years, full of „that energy“, although the dawning of a golden period´s end. Ravel in nostalgia, for this is a genuine artefact of a sunken era!

[yog]

Połowa forum już ma, mam i ja, od siostrzeńca prezent. Czas leczy rany, czy jakoś tak. Trochę mam ostatnio pomniejszą obsesję na temat tego, jak piękny jest tytuł tego albumu (bez tego pierdolenia o szatanie). Pamiętam, jak nie rozumiałem, o czym mowa, ale starość nie radość.

Na tę chwilę, jak dla mnie, najlepszy Abigor.

[brzask]

Time Is the Sulphur in the Veins of the Saint - An Excursion on Satan's Fragmenting Principle

najlepszy Abigor.

Też tak uważam.
Obie kompozycje na nim są świetnie przemyślane i umiejętnie rozbudowane. Można powiedzieć, że dostajemy na nich kwintesencję tego co najlepsze u Austriaków. Tak jak na albumach które słyszałem bywało trochę niepotrzebnego chaosu i często delikatnego przerostu formy nad treścią, tak tu wszystko wydaje się być idealnie dograne.
Wiele razy robiłem podjazd do ich dyskografii i za każdym razem nie było jakichś wielkich zachwytów....i dopiero ten album na dobre mnie zaciekawił (z tego co pamiętam wygrzebałem go m.in. pod wpływem tego co przeczytałem na shoutboxie) i wręcz sprawił że od nowa zacząłem przekopywać ich dokonania. Właśnie wziąłem na widelec Channelling the Quintessence of Satan

[kurz]

Bardzo dobry materiał, hipnotyczny, industrialny. Lubię takie rozbudowane kompozycje, w których przewija się ileś tam motywów, czasami jeden. Skojarzenia mi wędrują w kierunku Aluk Todolo Finsternis i Lotto Elite Feline, choć może to bardziej strukturalne sprawy. Tak czy inaczej, pykło.

[Blind]

Nikt chyba nie wspomniał, że idzie nowy album, więc oznajmiam - idzie nowy album.
A ja słucham sobie Satanized, bo dawno nie leciało i nadal jestem pod wrażeniem jak dobry to materiał, a totalnie niedoceniony, przeoczony.
Czyste, fałszujące wokale jak na początku Luminescence of Darkness lub w moim ulubionym Repulsor to miód na uszy. Zupełnie nieironicznie, ten kosmiczny klimat z kilkoma procentami jarmarku i biesiady rozpierdala.
A z innej beczki to Kingdom of Darkness z debiutu to jeden z najlepszych utworów w historii black metalu, a też kurwa przeoczony, bo mroczni black metalowcy najwidoczniej wolą pałować się pod Nargarothy i inne gówna.

[brzask]

Nikt chyba nie wspomniał, że idzie nowy album, więc oznajmiam - idzie nowy album.
(...)
słucham sobie Satanized, bo dawno nie leciało i nadal jestem pod wrażeniem jak dobry to materiał,
(...)
black metalowcy najwidoczniej wolą pałować się pod Nargarothy i inne gówna.

Świetne info przekazałeś kolego bo poprzedni album czyli 'Totschläger...' to bardzo dobra trzymająca w napięciu rzecz..

Nad 'Satanized' o którym wspominasz muszę się zatrzymać i dokładnie zbadać... bo narazie oprócz wspomnianego materiału z 2020 znam na wylot jedynie genialne 'Time is the Sulphur...' i 'Fractal Possession'

A kto to ten Nargaroth? Nie znam:)!

[Blind]

Nikt chyba nie wspomniał, że idzie nowy album, więc oznajmiam - idzie nowy album.
(...)
słucham sobie Satanized, bo dawno nie leciało i nadal jestem pod wrażeniem jak dobry to materiał,
(...)
black metalowcy najwidoczniej wolą pałować się pod Nargarothy i inne gówna.

Świetne info przekazałeś kolego bo poprzedni album czyli 'Totschläger...' to bardzo dobra trzymająca w napięciu rzecz..

Nad 'Satanized' o którym wspominasz muszę się zatrzymać i dokładnie zbadać... bo narazie oprócz wspomnianego materiału z 2020 znam na wylot jedynie genialne 'Time is the Sulphur...' i 'Fractal Possession'

A kto to ten Nargaroth? Nie znam:)!

Fractal Possession kilka lat temu słuchałem ostatni raz i pamiętam, że to był nieźle pokręcony, zimny materiał, ale odegrany w sposób, powiedzmy że nowoczesny. Muszę sobie przypomnieć.
Też mam sporo do ogarnięcia jeszcze z dyskografii tych Austriaków. Jak będziesz się przedzierał przez ich albumy z lat dziewięćdziesiątych to nie zapomnij o genialnym, nieco jarmarkowym, ale śmierdzącym rynsztokiem z średniowiecza Verwüstung / Invoke the Dark Age oraz Channeling the Quintessence of Satan. Na tym drugim jest zajebista petarda, a mianowicie utwór Towards Beyond.
Ja tymczasem się zaraz zapoznam z Opus IV, bo nigdy nie słyszałem, mimo że okładka od dawien dawna przykuwała mą uwagę.

[Blind]

W ramach ciekawostki:

Nie jest to aż tak fajna ciekawostka jak ta Adiego o tym, w którym roku urodził się lider Ektomorf, ale no cóż.

[DiabelskiDom]

Fractal Possession polecam bardzo gorąco, swego czasu to był mój ulubiony Abigor a do dzisiaj uważam, że to jedna z najlepszych płyt z tzw industrial black metalem, jakie w ogóle wyszły. Nieprzebojowa i twarda.

[DiabelskiDom]

Użytkownik @Blind otworzył taką małą zapadkę w mojej głowie, która to popchnęła mnie do napierdalania dysko Abigor przez kilka dni z rzędu. W zasadzie regularnie wracam do tej kapeli, ale zawsze skupiałem się na tym bardziej industrialnym etapie działalności, zatem teraz poleciały także inne nagrania. I jakie wrażenia, zapytacie pewnie? Jak zwykle, wspaniałe!

Fractal Possession dalej uważam za najlepszy album i ponownie gorąco go polecam wszystkim miłośnikom tak zespołu, jak i ogólnie dobrej muzy. Tak jak pisałem wyżej, bardzo podoba mi się jej mechaniczność, wyrachowanie i niehiciarskość, ale też nieprzedobrzenie w kierunku "techniawy" wpakowanej po prostu w struktury zimnego black metalu. Idealny przykład industrialnego black metalu. TIME depcze jej po piętach. Stylistyka z poprzednika jeszcze bardziej dopracowana i chociaż podoba mi się nieco mniej, to także jest to zajebisty kawał muzyki.

Masakrycznie dobrze słuchało mi się też wspomnianego przez wymienionego na początku posta użytkownika, czyli Satanized. Ta dla odmiany jest zajebiście przebojowa, a smaczki w rodzaju wyjących, chóralnych, czystych wokali dopełniają obrazu świetnej płyty. Identycznie sprawa ma się z debiutem, Opus oraz Orkblut. Każda inna, wszystkie równie zajebiste i generalnie te kilka albumów Abigor kręciło się przez kilka dni w zasadzie naprzemian. Zajebiście wartościowa kapela, do której każdy powrót daje mnóstwo frajdy.

[Blind]

Cieszę się, Duduś, że mogłem na Ciebie postami jakoś wpłynąć. Abigor to takie trochę DsO lat dziewięćdziesiątych, tylko zamiast dysonansów i natchnienia religijnego są symfoniczne wstawki i srogie pokręcone napierdalanie. Podejście do muzyki względem złożoności jednak takie samo. Co nie posłuchasz to wyłowisz, drogi metalowcu, nowe smaczki. No i to jest taki atak ścianą dźwięku. W Opus IV czy Channeling the Quintessence of Satan nie ma miejsca na oranie prostego, złożonego z kilku dźwięków riffu przez x czasu. Tutaj co chwilę coś się dzieje. Na takim Opus IV to motywów w każdym kawałku jest więcej niż na niejednej całej blackmetalowej płycie z tamtych czasów. Awangarda black metalu lat 90. Zajebiście niedoceniany zespół. Mi się z kolei przyda penetracja ich współczesnych albumów. Będzie na to czas.

[Nebiros]

Kurwa 100 lat ich nie słuchałem, a żeście mi przypomnieli teraz o nich. Nachthymnen swego czasu mocno katowałem, trzeba będzie odświeżyć.

[yog]

Fractal Possession dalej uważam za najlepszy album i ponownie gorąco go polecam wszystkim miłośnikom tak zespołu, jak i ogólnie dobrej muzy. Tak jak pisałem wyżej, bardzo podoba mi się jej mechaniczność, wyrachowanie i niehiciarskość, ale też nieprzedobrzenie w kierunku "techniawy" wpakowanej po prostu w struktury zimnego black metalu. Idealny przykład industrialnego black metalu.

Tak sobie któryś już raz od wczoraj słucham, może piąty, może ósmy, bo szczęśliwi czasu nie liczą i wydaje mi się, że chyba najbardziej dodheimsgardowy ze wszystkich Abigorów. Jakaś bliźniacza do Supervillain Outcast się ta płyta wydaje, a dzieli je tylko półtora miesiąca na korzyść DHG.

[DiabelskiDom]

Jest możliwym, w końcu Superłajdak to egzekwo z Monumentalem i Międzynarodówką najlepszy DHG

[yog]

Silenius has finished the vocal recordings for the new album which will include the following songs:

1. Halt The Wheel Of Timeless Change
2. Soldaten Satans
3. Feasting On The Prophet's Blood
4. Extermination Angel
5. Cult Of Elder Chaos
6. Burning Hell
7. Forniotrs Weltenreise
8. Morning Star Anthropophagia

Given the musical scope and variety, it is the most eclectic Abigor album so far.

2023 marks the 30th year for us.

Several projects are on the way, a collaboration with Darkness Shall Rise is in the making.

[DiabelskiDom]

Z okazji wpadnięcia na półkę najlepszego Abigora, pozwolę sobie wkleić posiadaną kolekcję ich płyt. Trochę starego, trochę nowego, sukcesywnie uzupełniane. Niestety, Satanized przegapiłem ostatnio w internecie za dobrą pęgę i ciężko mi się to teraz odchorowuje

[Szajtan]

ABIGOR´s new album, crowning the band´s 30th year of existence, is in the pressing plant and will be released as announced below.
Before that "Apokalypse" will get its first ever stand-alone vinyl release, with embossed cover and some limited merchandise featuring the original 1997 design.
Regular news concerning the above and much more will follow.

[Nathas]

Nikt nie czekał, nikt nie zauważył?

[Vexatus]

Nikt nie czekał, nikt nie zauważył?

Bo nie napisali o tym w jednej takiej gazecie. Wybiórczej...

[Vexatus]

Bardzo spoko płyta. Niczym szczególnym nie zaskakuje, ale słucha się bardzo dobrze. Każdy kto lubi Abigor powinien być usatysfakcjonowany.

[brzask]

No ładnie płynie ten nowy Abigor, podoba mi się. W końcu nie mam wrażenia że coś jest trochę przekombinowane, przesadzone i przez to momentami męczące.

Jest to generalnie kontynuacja bardzo dobrego Totschläger.. z tą różnicą, że dostajemy tym razem wolniej płynącą muzę a wszystko podane jest delikatniej. Pamiętacie Abigor jak zwalniał po szybkich partiach i zaczynał raczyć słuchacza podniosłymi, epickimi fragmentami na swoich wczesnych albumach? - np. na Nachthymnen,..no to teraz takich akcji jest duuużo więcej.

Austriacy nigdy mnie nie powalili na kolana i do wielkich zachwytów jestem raczej daleki (wyjątkiem niech tu będzie doskonały Time is the Sulphur...) tym bardziej, że są i znów momenty (utwory 3 i 4) lekkich ziewów...ale przymykam na to oko bo pozostałe są naprawdę bdb z fajnymi smaczkami wpadającymi co jakiś czas - np w ,Cult of Elder Chaos' Blutharschowe damskie wokale przypominające Panią Marthynnę, (no powiedzcie że nie), czy podniosłe chórki w następnym ,Forniotrs Weltenreise'. W ogóle wokalnie to materiał jest pierwsza klasa. Ten cały Silenius pokazał co potrafi przywalając tam gdzie trzeba do pieca a gdzie indziej robiąc klimacik.

[Torreador]

Jakie polecilibyście zespoły podobne do wczesnego Abigor? Chodzi mi o okres Nachthymnen. Nie aż tak bardzo surowe brzmienie, dużo riffowania oraz trochę techniki i melodii.

[Blind]

P.K. popełnił samobójstwo.

PK 1975 - 2024
immortal in his legacy - blood (family), soil (home) and monuments of Black Metal art.
walked through the gate by his own hand, through his own will.

[yog]

Jakoś to nie dziwi.



We provoke spiritual leadership
We step out of this miserable race
We become one with the fragmenting principle
We are one - we are none
Bloody knives and utopias shall be hidden
Yet there is a weapon that will never be found
We the shadow's priests - we are absence
The endless not-knot - the void's presence

Directing the anxiety circus in eternity
Monument, o great monument of time
O you black colossus of presence

[brzask]

Cały blek metal z Austrii z niewielkimi wyjątkami w postaci pojedynczych płyt to ściek i najgorsze gówno. Słyszysz blek metal i Austria to oznacza, że należy spierdalać.

Ja tam mimo wszystko zachęcam do sprawdzenia ostatniej, naprawdę dobrej, płyty Abigor.
Dodatkową zachętą i smaczkiem powinna być dla Ciebie obecność Marthynny.. (sprawdziłem właśnie dla pewności bo słuchając po premierze to było tylko moje przypuszczenie )

[Hajasz]

Może się kiedyś zabiorę za te inne Abigory ale te z okresu blek metalu to tylko Opus IV był zajebisty. Teraz patrzę, że tych płyt nasrane mnogo potem więc może być ciężko.

[HUMAN]

Dobra nuta , odpalam ostatnią .

[TITELITURY]

Abigniot chyba przeżywa w ciągu ostatnich lat swoisty renesans. Pamiętam, że kiedy w pierwszej dekadzie nowego stulecia, nowego millenium odkryłem ich muzykę, musiały wystarczyć mi ściągnięte z kaazy empechujki nagrane na płytę cd. A teraz? Cała dyskografia chyba jest już znów do kupienia w jewellu, digisracku, na wosku, jak kto chce. Aż żal, że kuce to pedały jebane i nie doceniają tak dobrej muzyki, jaką nagrywał w latach 90. ten zespół. Jednak mimo, że według najnowszych badań IPSOS liczba homoseksualistów w Polsce stale rośnie, wciąż nie wszyscy chyba lubią w dupę i to do nich skierowana będzie oferta labelu Darkness Shall Rise, który w marcu wyda ich dema na wosku i cd. Wklejam tu zdjęcie tylko tego drugiego formatu, bo mi się całości nie chce :

Kto ma już na kwadracie wydane sumptem kartoflarzey dema Master's Hammer, ten wie, że nie lecą w chuja i naprawdę przykładają się do tych wydawnictw. W tym przypadku pewnie będzie podobnie, dlatego się skuszę. Abigor nagrywał wtedy przezajebistą muzę, więc warto się zaopatrzyć. Poza tym będzie jeszcze mhroczna koszulka z tym ich wielkim odwróconym krzyżem o jakiej zawsze marzyłem. Kiedy pierwszy i ostatni raz byłem na brudstoku, widziałem w takiej jakiegoś chłopaka. Chciałem mu spuścić wpierdol i ją zabrać, ale zabrakło mi odwagi. Teraz będę mógł mieć swoją! Czystą!

[Thorgal]

Dzięki, dobra wrzuta choć do marca daleko.
Niestety z Abigor na wosku nie jest tak różowo jak piszesz. Starych rzeczy nie uświadczysz chyba, że w oryginale. A aż takim fanem by wydawać po 200 ojro lub lepiej za album nie jestem.
Szukałem niedawno... Lipa.
A szkoda bo to naprawdę zacny zespół.
Może, na fali, wznowią kilka pierwszych płyt na winylach? Nie wiem kto tam ich wydawał w epoce i jak z prawami, dema to jednak ciut inna materia, ale bardzo na to liczę.

Ps niektóre nowsze rzeczy też są dobre

[yog]

Posłuchałem sobie w końcu parę razy - chyba trzy - tego nowego albumu Abigora o przydługim tytule w dwóch językach, Taphonomia Aeternitatis - Gesänge im Leichenlicht der Welt. Jest spoko, chociaż niezbyt zaskakuje i zachwytu nie odnotowałem. Wokale pewnie trochę bardziej eklektyczne, niż zazwyczaj i nie wiem w sumie, czy to dobrze, czy źle. Tu Bathory, tam DSO z The Furnaces of Palingenesia, gdzie indziej baba na wokalu plus to, co Abigor gra od prawie dwóch dekad.

Spoko płyta i na ten moment chyba tyle. Wacław nie grzmi, więc chyba nie będzie póki co jakoś mocniej katowane.

[Inverted Hitler]

Do poczytania, dla zainteresowanych.