Pyaemia

[Hajasz]

Dawno temu w Holandii działał sobie ten zespół, który pogrywał sobie brutalny death metal na szybkich obrotach. Pozostawili po sobie po jednym demo, EP'kę i debiutancki album i zamilkli. Pyaemia grała bardzo w stylu innego holenderskiego wyziewu Disavowed a z tych bardziej znanych to kłaniają się Cannibale, Suffocation, Severe Torture. Wielka szkoda, że nagrali tylko jedną płytę perełkę ale warto ją znać bo w Holandii niewielu tak brutalnie grało deciora.

Ostatni skład:
Robbert Vrijenhoek - Drums (1995-2005) ex-Nocturnal Silence, ex-Buried, ex-Disavowed, ex-Pitchfork
Joel Sta - Guitars, Vocals (1995-2005) Arsebreed, Buried, ex-Nocturnal Silence, ex-Disavowed
Anton de Wit - Guitars, Vocals (backing) (1995-2005)
Mark Wormmeester - Bass (2002-2005) Buried, ex-Rottus, ex-Bloodcum

▼ Byli muzycy

Rizzo - Bass (1995-2002) ex-Arsebreed, ex-Leng Tch'e, ex-Pitchfork, ex-Bloodcum
Peter Jan - Guitars (1995)

▼ Muzycy koncertowi

Patrick Boleij - Bass (2002) Severe Torture, ex-Centurian, ex-Nox

Dyskografia:
1997 - Promotape [demo]
1998 - Cranial Blowout [EP]
2001 - Cerebral Cereal





MA: https://www.metal-archives.com/bands/Pyaemia/430
BC: https://uniqueleaderrecords.bandcamp.com/music
FB: https://www.facebook.com/Pyaemia-RIP-75146235154

[Czit]

Porównałbym przede wszystkim do amerykańskiego Disgorge. Bardzo podobne granie.

Bardzo cenię tą ich jedyną płytę, rzeczywiście szkoda, że właśnie jedyna.

[Szajtan]

Debiutancki, pełny album Buried, który to powstał na gruzach Pyaemii. Oculus Rot to 9 wałków wypełnionych miażdżącymi, masywnymi, momentami konkretnie pokręconymi bębnami, grubo szyjącym basem, rozrywającymi, precyzyjnymi riffami o wysokim stopniu technicznego zaawansowania, dopracowanymi solówkami, oraz potężnymi, zalatującymi zgnilizną, niskimi growlami. Trzeba przyznać, że ma ten album konkretne pierdolnięcie, a struktury poszczególnych utworów są nierzadko wymyślnie powyginane.

[Blind]

Kurde, chciałem temat założyć, a tu sobie wisi od wielu lat, toteż przekleję przygotowane w notatniku wypociny.

Przełom wieków przyniósł spore zmiany na scenie holenderskiej: Gorefest przestał istnieć, Pestilence nie działał na scenie już od kilku lat, Sinister pogrążał się w muzycznej przeciętności, a Asphyx wydał dobry album, lecz trafił na trudne dla death metalu czasy.
W Holandii zaczęły wyłaniać się nowe zespoły, które podążały tropem wczesnego Sinister, lecz jeszcze bardziej zerkały w kierunku amerykańskiej brutalności, po czym ją przyswajały. Przykładami niech będą Severe Torture, Prostitute Disfigurement czy bohaterowie tematu - Pyaemia. Zespół z gatunku raczej tych zapomnianych, który pozostawił po sobie zaledwie demo, epkę i jedną pełną płytę, która zwie się Cerebral Cereal.

Cerebral Cereal oferuje niecałe 30 minut brutalnego, technicznego i mięsistego death metalu. Holendrom najbliżej do wczesnych albumów Suffocation, a ich debiut mógłby być spokojnie płytą Mullena i spółki, umiejscowioną gdzieś pomiędzy Effigy of the Forgotten a Pierced From Within. I nie tylko o ogólną brutalność się tu rozchodzi, a o konkretne zagrywki i motorykę rżnięte od Amerykanów na potęgę. Dla odmiany potrafią też przylutować sympatycznymi tremolami. Bardzo mi to pasuje.

Niestety na jednym albumie się skończyło, ponieważ, jak można przeczytać na metal-archives:

Due to the aggravation of an old wrist-injury suffered by Robbert Vrijenhoek, Pyaemia (and his other band Disavowed) had to be put temporarily on hold. New material was originally planned for some time in the future, but after more than a year on hold, the band decided to call it quits on December 22nd, 2005.