Slimelord

[Hajasz]

Nim krótko będzie o brytolach to tylko zaspokoję ciekawość kolegi Miecha, który zaraz napisze swoje mądrości do mnie, że ja tego nie słyszałem jak wyszło a tylko podnosiłem mu ciśnienie. No ale z pudełkomatu ciosy zagarnięte to gramy. Tak wiem, zaraz polecą wpisy death, doom boooring albo doom death jakich setki. Zgadza się bo dokładnie tak jest. Po całej serii małych wydawnictw mamy debiut Chytridiomycosis Relinquished. Tytuł niczym z debiutu Carcass aż sam musiałem sprawdzić o co chodzi a chodzi o jakiegoś grzyba co robi kuku żabkom i ropuszkom. No to lecimy bo czasowo to prawie 50 min a utworów siódemka z bardzo ciekawym death doom metalem dosyć umiejętnie wplecionym psychodelicznym sznytem. Kawałki długaśnie ale nudy nie stwierdzam aż tak bardzo chociaż tutaj o moshingu można zapomnieć. Z ciekawości zajrzałem co tam MA pisze kto tak gra i chuja się dowiedziałem bo składowych jest wiele. Ja lubię ciężary a tu takie są, lubię kiedy gitarka sprzęga albo zgrzyta i jeszcze próbuje grać solo a tutaj tak jest. Wiem natomiast jedno, że jak 20 BS bierze się za deciory to wtopy raczej nie robi lub baaardzo rzadko czego niestety nie mogę powiedzieć o czarnym metalu. Tak więc raczej niech nikt się do tego nie zbliża bo okładka mało zachęcająca a dźwięki mogą boleć a jak już chcesz to mam na to wyrąbane.

The Delta Death Sirens EP 2019
Torn Apart Single 2021
Moss Contamination EP 2021
Insurmountable Peril EP 2022
Spells at the Ismuth Live album 2023
Chytridiomycosis Relinquished Full-length 2024

[Odin Quincannon]

Piękna płyta. Bardzo odpowiada mi na niej brzmienie bębnów. Są potężne, ale nie męczą nadmiernym atakiem. Najbardziej podszedł mi "Gut-Brain Axis", bo to po prostu zajebisty kawałek. No i "The Hissing Moor" za gitarę, melodyjkę gdzieś w połowie, a potem ten blast. Piękna sprawa.

[Derelict]

Słuchałem tego z miesiąc temu, bo okładka mnie zahipnotyzowała. Wyglądała jak etykietka Miechusiowych napoi marki rainbow craft. Wtedy wyłączyłem to w połowie, bo było tak nudne. Teraz obsłuchuje i jak u rycha peji - nie zmienia się nic, czyli nadal booooooooooooooring.

[brzask]

Sprawdzałem sobie ten album jak wyszedł bo jakoś się to zbiegło pamiętam z nowym Spectral Voice o którym pisaliście tu i tam i który baaardzo dobrze mi wszedł. No więc poleciałem na fali wspomnianego a że słucham sobie właśnie drugi raz to macie tu 3 słowa do ojca prowadzącego
Hm, no mam mieszane uczucia bo trochę stwierdzam u chłopaków przerost formy nad treścią i jest wrażenie że nie do końca wiedzą co grać -
10 pomysłów na minutę, a to solówki a to sprzęg za sprzęgiem. Trochę chaotycznie jest. Z drugiej strony jest i sporo dobrego łojenia ale jak dla mnie brzmieniowo jakoś tak płasko coś - to nie to co wspomniane Spectral Voice czy Worm, nie ma tej g ł ę b i, o poczerniałej posypce nie wspominając.
Płytka raczej nie dla mnie.

[DiabelskiDom]

W końcu udało się zdobyć na placku, do tego w fajnej cenie.



Do teraz nie mogę się pozbierać po wczorajszym recitalu. Słowa nie oddadzą tego, jak świetna jest to płyta, która zresztą została wczoraj w całości odegrana. Album jest pięknie napisany, bo płynnie przechodzi od psychodelicznego, lovecraftiańskiego, wciągającego i bulgoczącego dźwiękowego horroru do motorycznych, death/doomowych walców. Całość ma pełen grozy wydźwięk, od chaosu zasysającego wgłąb nieznanego świata przez uwolnienie w innym wymiarze pełnym oczojebnych organizmów z okładki.
To są w ogóle kolesie z na maksa odjechanego Cryptic Shift, co tłumaczy ultrawysoki poziom techniczny. Jak te gary tam pracują, jakie cudactwa są napierdalane przez wiosłowych. Wokal dopełnia całości. A końcówka płyty to w ogóle jakaś piąta gęstość zajebistości. Jak wjeżdża zmuszający do headbangingu Tidal Slaughtermarsh i potem nagle pojawiamy się za horyzontem zdarzeń dzięki instrumentalnemu zwieńczeniu pod postacią Heroic Demise to pozostaje tylko przyklasnąć.

Czołówka roku w muzyce, jak na razie. Nie tylko w death/doomie.

[brzask]

Te 2 EPki szefie w ich przypadku jak dla mnie są lepsze od albumu - ta najstarsza The Delta Death Sirens o której wspomniał na sb Pioniere..jak i Moss Contamination... Jest na nich po prostu mroczniej. Także ten powyższy poetycki opis debiutu płynący z łódzkiej krainy tu mi bardziej pasuje:)

[kurz]

Słucham sobie tego nowego slymelorta i podoba się. No ale ja lubię takie wiejskie przyśpiewki.

[CzłowiekMłot]

Właśnie kończę słuchać debiutu Slimelord i rzeknę - bardzo ciekawy materiał dla tych, którym wygodnie i miło zarówno w klimatach Blood Incantation jak i Worm. To co tu grają ziomeczki z Leeds to jest jakby wypadkową tych dwóch rzeczy plus oczywiste dodatki klasycznych staroci death metalowych, co ich tu wymieniać nie trzeba. Bardzo dobre to i zapewne będzie sluchane jeszcze nie raz.

[Pioniere]

@CzłowiekMłot jak już się spodobało, posłuchaj powyżej wklejonych przez @brzaska EP-ek.

[dj zakrystian]

Daj ktoś flaca! Pół renty na piwo i pół na olkohol, to na CD nie starczy! Dobre granie.

[CzłowiekMłot]

@CzłowiekMłot jak już się spodobało, posłuchaj powyżej wklejonych przez @brzaska EP-ek.

Zaiste, osłuchałem się z nimi i stwierdzam co następuje: różnią się od debiutu za sprawą klimatu zatęchłej krypty sączącej nie kraftami a najobrzydliwszym szlamem jaki niedoskonały umysł ludzki jest w stanie sobie wyobrazić. Całkiem spoko, mniej progresywne jak na albumie granie.

[deathwhore]

Robiłem kilka podejść do tej płyty no i jakoś nie trafia to do mnie. Nawet na koncert poszedłem, bo czułem gdzieś tam mimo wszystko potencjał, ale nadal nie. No na żywo faktycznie lepiej niż z płyty, ale nadal nie porwało. Niby całkiem spoko składowe, ale nie zgrywa się to u mnie w jedną całość, nie czaję motywu przewodniego i ciągłości w tym wszystkim. Może nawet zazdroszczę ludziom, którzy czerpią z tego przyjemność, ale jak słucham, to mam wrażenie jakbym gadał z kimś najebanym, kto bełkocze bez większego ładu, zmienia wątki, wraca do nich. Na żywo bardzo mi się podobały morbidowskie solówki, ale lubię czaić, kiedy utwór się zaczyna, a kiedy kończy. A tu jechali cały czas patenty, które były czasem szybsze, czasem wolne, ale miałem wrażenie jakby cały czas grali jeden i ten sam, tylko trwający z godzinę.

Jak na mój gust, to niestety nie mają aż tak dużo talentu, żeby nagrywać trwający godzinę utwór, który by mnie porwał. Podziwiam umiejętności grajków, gitarzysta mógłby częściej dawać głos zamiast głównego wokala, ten miał słabszą barwę i przynudzał, najgorsze ogniwo całości.