Horrifier

[Hajasz]

Wielbiciele białej kiełby tudzież wędlin z krainy padlin nie poczują tej srogiej luty jaka płynie z debiutu norweskiego Horrifier bo by musieli cofnąć się do końca lat 80-tych i poczuć smród Repulsion, Autopsy i początków szwedzkiego deciora. Horrifier oddaje piękny hołd tym zespołom ale jednocześnie uskutecznia świetne riffowanko i pokaz gry na gitarze prowadzącej w stylu klasyki norweskiego deaththrashu. Szkoda tylko, że kiedy wjeżdżają w za długie kawałki to zaczyna się odrobinę przynudzania zwłaszcza w kawałku czwartym i tytułowym zamykającym album. W sumie to drobiazg ale taki wkurwiający bo najbardziej wkurwiający jest obraz zdobiący ten album. I tak nie należę do tych, którzy mają wywalone na okładkę bo stanowi ona jedność z muzyką, zachęca, zaprasza ale też odrzuca, zniechęca. Wkurwia mnie kiedy chujowe albumy zdobią świetne okładki a jeszcze bardziej kiedy świetne płyty zdobi koszmar na okładce. Tu tak właśnie jest. Bardzo dobry album został zmasakrowany tak chujowym obrazkiem, że lepiej gdyby go nie było wcale. No szkoda bo płyty Repulsion czy Autopsy też nie zdobią arcydzieła ale wyglądają o kilka klas lepiej niż ten bohomaz zdobiący Horrid Resurrection.

Skład:
Erik Krokan - Bass (2022-present) Coldflesh, ex-Dizmal
Andreas Langås - Drums (2022-present) Blodkarsk, Dizmal, Voidspire
Sander Halvorsen - Guitars (2022-present) Voidspire
Adrian Risøy - Guitars, Vocals (2022-present) Impugner

Dyskografia:
2022 - Howl from the Grave Demo 2022 [demo]
2023 - Cave of Death - Vol.1 [split]
2023 - Sadistic Impalement [single]
2023 - Horrid Resurrection
2025 - Burial Ground [EP]
2025 - Horrifier / Impugner [split]
2026 - Compelled to Slaughter [single]
2026 - AgarSoron [single]
2026 - Revelations of Gore



MA: https://www.metal-archives.com/bands/Ho ... 3540516589
BC: https://horrifiermetal.bandcamp.com/music

[Szajtan]

Drugi album Norwegów wpadł mi na radar głównie ze względu na zestaw inspiracji. Autopsy, Repulsion, do tego trochę szwedzkiego gruzu spod znaku Entombed – zapowiadało się kozacko. I faktycznie, wszystko jest tu na swoim miejscu. Ciężkie, muliste gitary, oldschoolowe riffy, perkusja, która raz przyspiesza, a za chwilę grzęźnie w wolniejszych, cuchnących fragmentach. Wokal to niski, chropowaty bulgot bez zbędnych udziwnień. Problem w tym, że mimo solidnego wykonania płyta nie wciąga mnie na dłużej. Początek jest mocny, pojedyncze riffy robią robotę, ale z czasem wszystko zaczyna się trochę zlewać. Brakuje mi momentów, które rzeczywiście zostałyby w głowie. Może to już zwyczajny przesyt oldschoolowym death metalem. Takich zespołów jest obecnie tyle, że samo poprawne odegranie znanych wzorców przestało wystarczać. Nie jest to jednak słaby album. Wręcz przeciwnie – to solidny, dobrze zagrany death metal, który zyskuje przy kolejnych odsłuchach i ma kilka naprawdę udanych momentów. Horrifier wiedzą, co robią, i trudno zarzucić im coś konkretnego. Mimo to „Revelations of Gore” bardziej mi się podoba, niż naprawdę mnie porywa.