Warning

[Szajtan]

Warning to brytyjska doommetalowa ekipa z Harlow, działająca od 1994 roku. Główną postacią zespołu od początku jest Patrick Walker, wokalista, gitarzysta i autor muzyki. Przed tegorocznym powrotem mieli na koncie dwa pełniaki: „The Strength to Dream” i „Watching from a Distance”. Szczególnie ten drugi z czasem dorobił się kultowego statusu. Po rozpadzie zespołu Walker skupił się na 40 Watt Sun, choć samo Warning wróciło do koncertowania w 2017 roku.

W czerwcu tego roku, po dwudziestu latach przerwy wydawniczej, ukazał się trzeci album „Rituals of Shame”, wydany nakładem Relapse Records. Pięć utworów, nieco ponad 45 minut muzyki i właściwie wszystko, za co można cenić Warning. Nadal są ciężkie, powolne riffy, sporo melancholii i ten charakterystyczny, pełen emocji wokal Walkera. Nowe kompozycje mają jednak trochę inny charakter, a miejscami słychać w nich również to, co przez ostatnie lata robił w 40 Watt Sun. Nie brakuje rozbudowanych fragmentów, melodii i zmian nastroju. Szczególnie dobrze wypadają pod tym względem „Stations” i zamykający album „Teacher”.

Nie jest to drugie „Watching from a Distance”, ale chyba trudno było oczekiwać, że po tylu latach Walker nagra dokładnie taką samą płytę. Nadal jest ciężko i ponuro, choć największą robotę robi tutaj dla mnie połączenie gitar z jego śpiewem. Zresztą wokal Walkera zawsze był dość specyficzny i pewnie nie każdemu podejdzie, ale trudno pomylić go z kimkolwiek innym. A jeśli ktoś jeszcze nie zna Warning, to „Watching from a Distance” nadal jest dobrym punktem wyjścia.


Skład:
Patrick Walker - Guitars, Vocals (1994-2001, 2004-2009, 2016-present) 40 Watt Sun, ex-Solomon Kane
Wayne Taylor - Bass (1997-1998), Guitars (2016-present)
Marcus Hatfield - Bass (1998-2001, 2004-2009, 2016-present)
Andy Prestidge - Drums (2017-present) 40 Watt Sun, Winters, Obiat (live), ex-The Oath (live), ex-Angel Witch, ex-Lucifer, ex-Tytan, ex-Cortizone, ex-Kane

▼ Byli muzycy

John Sellings - Bass (1994-1997)
Stuart Springthorpe - Drums (1994-2001, 2004-2008)
Christian Leitch - Drums (2008-2009, 2016-2017) The River, Electric Mountain, ex-40 Watt Sun

Dyskografia:
1996 - Revelation Looms [demo]
1997 - Blessed by the Sabbath [demo]
1999 - The Strength to Dream
2006 - Watching from a Distance
2010 - Bridges [EP]
2011 - The Demo Tapes [kompilacja]
2017 - The Albums [boxed set]
2019 - Casting Shadows [boxed set]
2021 - Watching from a Distance - Live at Roadburn [live]
2026 - Rituals of Shame





MA: https://www.metal-archives.com/bands/Warning/10936
BC: https://warningdoom.bandcamp.com/music

[DiabelskiDom]

Muzycznie bardzo dobre, wokal dla mnie nie do przejścia. Kwintesencja tego, czego nie lubię w doomie i okolicach. Próbowałem kilka razy mierzyć się z płytami, ba, całkiem niedawno miałem okazję zweryfikować na żywo i tak jak pisałem, tradycyjny doom musi być rozbity przez emocjonalne skamlanie Patricka.

Stosunek ambiwalentny to najlepsze, czym mogę obdarzyć ten ansambl.

[pp3088]

Muzycznie bardzo dobre, wokal dla mnie nie do przejścia. Kwintesencja tego, czego nie lubię w doomie i okolicach. Próbowałem kilka razy mierzyć się z płytami, ba, całkiem niedawno miałem okazję zweryfikować na żywo i tak jak pisałem, tradycyjny doom musi być rozbity przez emocjonalne skamlanie Patricka.

Stosunek ambiwalentny to najlepsze, czym mogę obdarzyć ten ansambl.

Dokładnie tak. Solidne 6/10, nie ogarniam tego hajpu który otoczył kapelę. Co ciekawe jest to zupełnie reakcja retroaktywna - w momencie wydania tego albumu tak aż do 2012 nikt nawet się nim nie interesował, a teraz nagle próbuje być narzucona relacja że wtedy był to przełomowy moment dla sceny doom metalu.

Ilość fanów i fanatyków znaczy że robią coś dobrze i oryginalnie. W sumie jestem w stanie się zgodzić, bo wokal Patricka jest dość nietypowo skomlący i nadaje muzyce dość nietuzinkowego charakteru.

Rituals of Shame ma 97% z 5 recenzji na M-A.

[Szajtan]

Co do wokalu Walkera, to akurat mam odwrotnie. Rozumiem, że nie każdemu takie śpiewanie podejdzie, ale dla mnie właśnie ono nadaje Warning charakteru. Przy tych powolnych, ciężkich riffach jego głos świetnie się sprawdza i trudno mi sobie wyobrazić te kawałki z kimś innym za mikrofonem.

Z popularnością „Watching from a Distance” zgoda, że album dopiero z czasem dorobił się kultowego statusu. Sam Walker przyznawał, że w 2006 roku płyta ukazała się praktycznie bez żadnego rozgłosu. Ale z tym, że aż do 2012 nikt się nią nie interesował, trochę bym polemizował. Już w 2007 pojawiały się bardzo dobre recenzje, a w 2009 sam Walker wspominał o rosnącym zainteresowaniu zespołem. Czym innym jest przecież stopniowe zdobywanie uznania, a czym innym twierdzenie, że wcześniej nikt tej muzyki nie doceniał.

[dj zakrystian]

Wokal zbyt egzaltowany i jęczący, ale gitary wygrywają całkiem ciekawe motywy. Tylko mam wrażenie, że każdy numer jest w tym samym bpm. Sluchałem po lebkach dlatego mogę się mylić.