Awatar użytkownika
Szajtan
Tormentor
Posty: 4156
Rejestracja: 6 lat temu
Lokalizacja: From Hell

Knoll

Szajtan

Obrazek
W skład zespołu wchodzi trzech gitarzystów i dwóch perkusistów, z czego jeden - Jamie Eubanks, odpowiada również za wokal i elektronikę. Pomimo rozpasanej warstwy instrumentalnej grają grindcore. Nie będzie zaskoczeniem, kiedy napiszę, że ich płyty to dawka nowoczesnego grindu zagranego w furiackim tempie. Różnicę robi jednak zarówno forma podania (saksofonowe zagrywki plasują Knoll gdzieś bliżej poszukiwań awangardzistów z Naked City czy Caspar Brötzmann Massaker na czele), jak i niezwykła plastyczność tych dźwięków. Obok Full of Hell i Wormrot jeden z ciekawszych obecnie przedstawicieli tej sceny.

Obrazek
Skład:
Lukas Quartermaine - Bass (2017-present)
James Eubanks - Drums (2017-2020), Vocals, Electronics (2017-present)
Ryan Cook - Guitars, Trumpet (2018-present)
Jack Anderson - Drums (2020-present) Knuckle Dragger, Torsion
Cameron Giarraputo - Guitars (2023-present) Pelagius
▼ Byli muzycy
Evan Kubick - Guitars (2017-2023)
Drew Miller - Guitars (2019-2022)
Dyskografia:
2018 - Live Demo from Jamie's Upstairs [demo]
2019 - Hymns from the Chasm [EP]
2020 - Scattered Prism [single]
2021 - Earth's Iron Lung [single]
2021 - Interstice
2021 - Knoll / Autolith [split]
2021 - Live at Roadburn Redux [live]
2022 - Metempiric
2024 - As Spoken




MA: https://www.metal-archives.com/bands/Knoll/3540483997
BC: https://knollgrind.bandcamp.com/music
I am Satan's generation and I don't give a fukk.
Awatar użytkownika
porwanie w satanistanie
Tormentor
Posty: 1875
Rejestracja: 9 lat temu

porwanie w satanistanie

JA PIERDOLĘ. Wróciłem właśnie z warszawskiego koncertu, gdzie grali przed Imperial Triumphant, i stwierdzam, że zostałem rozjebany. Sprawdzałem przed imprezą ich płyty i od razu mi to zeżarło, ale live to jest bestia wyższego poziomu, jebany final boss. Zajebisty wystrój sceny i pomysł na użycie światła i mroku, burleskowe akcenty, kurewski ciężar, prędkość i brud oraz wokalista, który zarówno w kwestii kreacji scenicznej persony (wyglądał jak lord Voldemort albo wampir wyjęty z Penny Dreadful), jak i dowiezienia odgłosów paszczą nie ma chyba w tym momencie na scenie konkurencji, wokale brzmiały lepiej i ciekawiej niż na płytach.

Obrazek
Obrazek

Właśnie, co do płyt - chciałem sobie tylko wziąć na pamiątkę ostatni album na kasecie, ale żona, pod wrażeniem tego, co się dziś wydarzyło, powiedziała mi: "Co Ty, głupi jesteś? Bierz wszystko!". No i tak to wyszło:

Obrazek

😇

A tymczasem nówka się szykuje....

Awatar użytkownika
Szajtan
Tormentor
Posty: 4156
Rejestracja: 6 lat temu
Lokalizacja: From Hell

Szajtan

Sądząc po tej relacji, na żywo potrafią zrobić niezłą rozpierduchę. Tym bardziej rośnie apetyt na nową płytę, która ukaże się już 5 lutego. „Inopportune” raczej nie zapowiada żadnego złagodzenia kursu. Ciekawe, jak daleko tym razem posuną się z tymi dysonansami i pokręconymi strukturami. Oby tylko nie zabrakło w tym wszystkim grindowej furii.

Najbardziej zastanawia mnie zamykający płytę „Ode”. Z tego, co czytałem, ma trwać blisko piętnaście minut i wykorzystywać motywy z „Nocy na Łysej Górze” Musorgskiego. Przy ich sposobie grania może z tego wyjść coś naprawdę ciekawego, byle tylko nie przekombinowali.

Podobno na obecnej trasie grają już sporo nowego materiału. W Warszawie też tak było? Jak te premierowe kawałki wypadały na żywo w porównaniu z rzeczami z „As Spoken”?
I am Satan's generation and I don't give a fukk.
Awatar użytkownika
der Stadtwald
Posty: 17
Rejestracja: 7 mies. temu
Lokalizacja: GŚ / Krk

der Stadtwald

Mam bardzo podobno odczucia po krakowskim koncercie, przed którym dosyć pospiesznie nadrabiałem ich wydawnictwa. Szedłem z założeniem, że to zobaczę takie trochę mroczniejsze i bardziej monotonne Full of Hell. A tymczasem zobaczyłem kapelę z mega konkretnym pomysłem na siebie, mocno stojącą na swoich nogach. Owszem, czerpią garściami z modnej dzisiaj zdysonansowanej ekstremy, ale ostatecznie tworzą własny, autorski i oryginalny spektakl. W ascetycznej, ale i bardzo efektownej scenografii, plotą to swoje introwertyczne, pełne grozy i niepokoju, aury dziwności, blackowo-grindowe misterium, z wwieracającymi się w mózg gitarami i basem, który raz po raz - albo nadgania tempo riffowania albo plumka swoje melodie. I nad wszystkim unosi się wokal, który korzysta z tych wszystkich grindowych patentów - od świńskiego kwiku, przez wycie, piski, po całkiem przyjemne black/death metalowe growle.

Koncert bardzo wciągający odbiorcę na scenę. Przez te lampy i specyficzną aurę, odnosiłem wrażenie, jakbym znalazł się w jakimś american gothic hororze, jakimś Resident Evil czy coś.

Spina się to na żywo jeszcze sensowniej niż na płytach, a przecież już w studio to brzmi bardzo dobrze.

PS Ten singiel z nadchodzącej płyty wyszedł bdb.
Awatar użytkownika
porwanie w satanistanie
Tormentor
Posty: 1875
Rejestracja: 9 lat temu

porwanie w satanistanie

Szajtan pisze: 14 godz. temu Podobno na obecnej trasie grają już sporo nowego materiału. W Warszawie też tak było? Jak te premierowe kawałki wypadały na żywo w porównaniu z rzeczami z „As Spoken”?
Szczerze: sprawdziłem ich nagrania dopiero parę dni przed koncertem i nie przyswoiłem materiału na tyle, żeby zapamiętać i rozpoznawać utwory (bedę teraz nadrabiał dzięki nabytym fonogramom), oni z kolei niczego nie zapowiadali, i w sumie słusznie, bo całe misterium (tak, to doskonałe określenie!) było monolitem.

Zabawnie rozmawiało się przy merchu z wokalistą, który na scenie wyglądał, jakby z mar powstał, by wylewając czerń ze swej potępionej duszy utopić w niej publikę, a tutaj okazał się typkiem super miłym, uśmiechniętym od ucha do ucha i chyba serio trochę zaskoczonym tak dobrym przyjęciem :)
der Stadtwald pisze: 13 godz. temu A tymczasem zobaczyłem kapelę z mega konkretnym pomysłem na siebie, mocno stojącą na swoich nogach. Owszem, czerpią garściami z modnej dzisiaj zdysonansowanej ekstremy, ale ostatecznie tworzą własny, autorski i oryginalny spektakl. W ascetycznej, ale i bardzo efektownej scenografii, plotą to swoje introwertyczne, pełne grozy i niepokoju, aury dziwności, blackowo-grindowe misterium, z wwieracającymi się w mózg gitarami i basem, który raz po raz - albo nadgania tempo riffowania albo plumka swoje melodie. I nad wszystkim unosi się wokal, który korzysta z tych wszystkich grindowych patentów - od świńskiego kwiku, przez wycie, piski, po całkiem przyjemne black/death metalowe growle.

Koncert bardzo wciągający odbiorcę na scenę. Przez te lampy i specyficzną aurę, odnosiłem wrażenie, jakbym znalazł się w jakimś american gothic hororze, jakimś Resident Evil czy coś.
Świetny opis, tak to właśnie działało!