Emptiness

[brzask]

Ciężko sklasyfikować muzykę Belgów bo zmienia/ła/ się ona cały czas...

Chłopaki grają od końca lat 90tych. Zaczynali od mieszanki black/death metalowej by w roku 2021 wydać (podobno) trip-hopowy album Vide.

Tych płyt nigdy nie sprawdzałem, więc mniejsza o szufladki....znam natomiast dwie mocno klimatyczne i mroczne - te powiedzmy z środkowego okresu ich twórczości - mianowicie Nothing but the Whole i nieco łagodniejszą i eksperymentalną Not For Music.

Chora, klaustrofobiczna i niepokojąca czarna nuta ze sporą dawką psychodelii. Uważajcie, można złapać doła....to znaczy, zaraz ...to właściwie jest wskazane - o to tu chodzi.

Oba albumy bardzo dobre. No i te okładki..

Skład:
Olivier J.L.W. - Guitars (lead) (1998-present), Keyboards (1998-2019), Vocals (1998-2014) Leda/Weiss, Of Blood and Mercury, ex-Enthroned
Jeremie B. - Vocals, Bass (1998-present) ex-Enthroned, ex-Hybrid Viscery, ex-Unlocked
David Alexandre P. - Synthesizers (2019-present) Luminance, Soror Dolorosa
Laye L. - Drums (2023-present) Abysmal Descent, Dehuman, Echo Solar Void, Putrid Offal, Spada Intraesofagea, Terrifiant, Aerdryk (live), Erbeet Azhak (live), Oerheks (live), Triagone (live), ex-Bonepipe, Double Darkness (live), ex-Vibrion, ex-Undead Prophecies (live)
S. Iblis - Guitars (rhythm) (2023-present) Maleficence, Necromantic Worship, Possession, Saqra's Cult, Terrifiant, ex-Gens Perversa, ex-Herzog (live), ex-Skelethal (live)

▼ Byli muzycy

Khapth - Drums (1999-2004)
Zykorph - Guitars (rhythm) (2002-2004)
Glaurung - Drums (2005-2006) Nuclear Abomination, ex-Morbid Rites, ex-Perversifier, ex-Enthroned, ex-Taliandörögd, ex-Nehëmah (live)
Naergut - Guitars (rhythm) (2005-2006) Excavated, Neverlight Horizon, ex-Bloodshot
Twan - Drums (2006-2011) Pvrs, ex-Bloodshot, Lamirãl
Phil Pieters Smith - Guitars (rhythm) (2006-2015) Satyricon (live), ex-Manic Movement, ex-Pineal (live)
Jonas Sanders - Drums (2011-2023) Age of Torment, Dark Sensation, Horrible, Jonas Sanders, Pro-Pain, Remah, Resistance, Silent Utopia, Absolutus (live), Eyes of the Insane (live), Wyatt E. (live), Vibrion (live), Angel Crew, Atonia, KomaH, Of Blood and Mercury, ex-FireForce, ex-Zuul Fx (live), ex-Bloody Hands, ex-Suicide of Demons, ex-Zardens (live), ex-The End of All Reason
Peter Verwimp - Guitars (rhythm) (2015-2019) Ashtoreth

▼ Muzycy koncertowi

VJS - Guitars, Keyboards (2016-2018) Adaestuo, Demoncy, Heinous, Nightbringer, Vaeok, 13th Moon (live), ex-Goreaphobia, ex-Incursus, ex-Tenebrous, ex-Crimson Moon, ex-Kult ov Azazel, ex-Sargeist, ex-Master (live), ex-Hexenwald, ex-Black Winter's Eve

Dyskografia:
2000 - Eternal Rising [demo]
2002 - Necrorgy [demo]
2004 - Guilty to Exist
2005 - Demo 2005 [demo]
2007 - Oblivion
2012 - Error
2014 - Nothing but the Whole
2017 - Not for Music
2021 - Vide
2026 - Nowhere Speaks





MA: https://www.metal-archives.com/bands/Emptiness/5845
BC: https://emptiness.bandcamp.com/music
BC: https://agoniarecords.bandcamp.com/music
BC: https://darkdescentrecords.bandcamp.com/music

[DiabelskiDom]

Ja znam od płyty Oblivion, ale jej stosunkowo mało słuchałem. Poważne fanowanie to od następnego materiału, czyli Error, się u mnie zaczęło. Dodatkowo jakoś wtedy widziałem ich we Wrocku przed Enthroned i bardzo mi się ten występ podobał. Gęsty, mroczny walec.

Jednak prawdziwy sztos wjechał kilka lat później, jak wyszło Nothing But the Whole. Ile ja się tej płyty nasłuchałem. Wspaniała, nietuzinkowa jazda, gdzieś na pograniczu death metalu, awangardy i jakiegoś dziwnego zmechanizowania. Następny w kolejce, czyli Not for Music pchał muzykę jeszcze dalej w awangardę, do tego jakieś postpunki, elektronika i ogólnie jeszcze większy misz-masz. Jednak ciągle był to bardzo fajny album.

Ostatniego jakoś do tej pory nie słyszałem, może kiedyś spróbuję, jak mi przyjedzie ochota na takie dziwactwa. Może jak znowu posłucham hip-hopowego Manes, to będzie to dobry czas

[Szajtan]

Do sieci trafił właśnie pierwszy singiel zwiastujący płytę „Nowhere Speaks”. Premiera albumu zaplanowana jest na 17 lipca nakładem Season of Mist.



Zapowiada się gęsty, klimatyczny materiał.

[Szajtan]

Przesłuchałem „Nowhere Speaks” kilka razy i trudno mi ją jednoznacznie ocenić. Słychać powrót gitar i ciężaru, ale to nie jest cofnięcie się do „Nothing But the Whole”. Emptiness raczej łączy swoje późniejsze eksperymenty z metalową formą. Jest ciężej, ale nie bardziej agresywnie. Gitary budują tło, bas i oszczędna perkusja robią robotę. Klimat jest klaustrofobiczny i minimalistyczny.
Dla mnie to sensowne połączenie starego ciężaru z późniejszymi eksperymentami. Nie przebija „Nothing But the Whole”, ale ma więcej przestrzeni i niepokoju. To nie jest łatwa płyta – albo wciągnie, albo szybko zmęczy.