Exumer

[IrasArgor]

Exumer – niemiecki zespół thrash metalowy. Powstał w 1985, działalność zakończył w 1990 roku. Zespół zagrał koncert w 2001 podczas Wacken Open Air. W roku 2008 zespół reaktywowano, a w roku 2012 zespół wydał kolejny album zatytułowany Fire & Damnation. Rok 2016 to nowe wydawnictwo The Raging Tides. Na ich muzykę wpływały takie zespoły jak Slayer, Exodus i Venom.

Skład:
Mem von Stein - Bass (1985-1986, 2001), Vocals (1985-1986, 2001, 2009-present) Skull Pit, Sun Descends, ex-Mayhem, ex-Of Rytes, ex-Phobic Instinct, ex-Tartaros, ex-Humungous Fungus
Ray Mensh - Guitars (1985-1991, 2001, 2009-present) ex-Humungous Fungus
Marc Bräutigam - Guitars (2013-present) Everflow, The Very End, Phantom Corporation (live), ex-Asakku, ex-Caer Gwydyon, ex-Infernal Curse, ex-Jitterbug, ex-Orden Ogan (live)
Alex Voß - Bass (2024-present) Cadaver Disposal, Call of Charon, The Void's Embrace, ex-Final Depravity, ex-Magoth, ex-Majesty
Jerome Reil - Drums (2025-present) Destroy Them, The Very End, Imha Tarikat (live), ex-Manifestic, Extinct the Scum, ex-Final Depravity, ex-Shockgnosis (live)

▼ Byli muzycy

L.O.P. - Unknown ex-Megatherion, ex-Tartaros
Syke Bornetto - Drums (1985-1989) ex-Q-Squad, ex-Tartaros
Paul Arakari - Guitars (1985, 2009-2010), Bass (1986-1988), Vocals (1986-1988, 2009-2010)
Bernie Siedler - Guitars (1985-1991, 2001) ex-Humungous Fungus
Franz Pries - Bass (1989)
Bernd Cramer - Drums (1989)
John Cadden - Vocals (1989) ex-Demolition, ex-Damien, ex-Vandal
T. Schiavo - Bass (2009-2024) ex-Hemlock, ex-Terror of the Trees, ex-Porphyria, ex-Sun Descends, ex-Skarhead, ex-Subzero
J. P. Rapp - Drums (Session) (2009-2010)
Matthias Kassner - Drums (2010-2024) Powerball, U.D.O. (live), ex-Dipsomania, ex-Paria
H. K. - Guitars (2010-2013) (R.I.P. 2014) ex-S.c.o.r.n.

▼ Muzycy koncertowi

Alex Voss - Bass (2024-2025) Cadaver Disposal, Call of Charon, The Void's Embrace, ex-Final Depravity, ex-Magoth, ex-Majesty
Jerome Reil - Drums (2024) Destroy Them, The Very End, Imha Tarikat (live), ex-Manifestic, Extinct the Scum, ex-Final Depravity, ex-Shockgnosis (live)

Dyskografia:
1985 - A Mortal in Black [demo]
1986 - Possessed by Fire
1987 - Rising from the Sea
1989 - Whips & Chains [demo]
1998 - Possessed by Fire / Rising from the Sea [kompilacja]
2004 - Kanun-Law [split]
2005 - Tide and Law [split]
2009 - Waking the Fire [demo]
2012 - Fire & Damnation
2015 - Fire Before Possession - The Lost Tapes [kompilacja]
2016 - The Raging Tides
2019 - Hostile Defiance
2021 - Decades of Fire [boxed set]
2022 - Possessed by Fire / A Mortal in Black [single]



MA: https://www.metal-archives.com/bands/Exumer/1529
BC: https://exumerband.bandcamp.com/music
BC: https://exumerofficial.bandcamp.com/music

[yog]

Kapela niby ma status dosyć kultowej itp, ale dla mnie to co najwyżej druga liga. Zresztą co można powiedzieć o zespole, który nie miał problemu z zajebaniem Black Magic Slayera i nazwaniem tego Fallen Saint?

Miałem kiedyś iść na ich koncert, ale posłuchałem i mi się trochę odechciało, no ale fanom Slayera pewnie i bękart tego zespołu starczy do radochy.

[Nucleator]

Kapela niby ma status dosyć kultowej itp, ale dla mnie to co najwyżej druga liga. Zresztą co można powiedzieć o zespole, który nie miał problemu z zajebaniem Black Magic Slayera i nazwaniem tego Fallen Saint?

A ty znowu z tymi zapożyczeniami Jest wyraźnie podobieństwo, wystarczy spojrzeć w tabulatury tych utworów, ale nie jest to zrzyna 1:1. Jak nazwiesz w takim razie to, co się dzieje w tym utworze od około 3 minuty? Zresztą akurat ten motyw z Black Magic jest dość częstą inspiracją dla kompozytorów metalowych.



Possessed by Fire to thrash może kwadratowy, ale nagrany z taką energią, że roznosi na miejscu. Niepozbawiony błędów, słychać, że muzycy nadal nie zgłębili do końca tajnik grania na swoich instrumentach (nieczyste flażolety w Silent Death), ale kompozycje zawierały fajne riffy i dobre sola. Posłuchaj sobie @yog Xiron Darkstar czy Silent Death, może zweryfikujesz swój osąd. Dla mnie to płyta, do której często wracam. Podobnie jak do Raging Tides, który nic nowego nie wnosi, ale to fajne thrashowe napieprzanie z dobrym brzmieniem. Brand of Evil, Shadow Walker, Welcome to Hellfire - bardzo dobre utwory. Fire & Damnation zlewam, zaś Rising from the Sea to jedna z najbardziej nierównych płyt jakie słyszałem. Obok fantastycznych rzeczy jak choćby Winds of Death mdłe i nudne utwory jak choćby Shadows of the Past.

[yog]

Ale włoskie Insane - Wait and Prey to bez żadnego udawania 100% Show No Mercy worship i im wolno Exumer to '86 jednak, trochę co innego ;p Chyba mi się powrotny album podobał bardziej niż te stare, bardzo mało oryginalne płytki - wiadomo, possessed baj fajahhh, fajne riffy itp, ale to jednak druga liga niemieckiego thrashu (w moim mniemaniu i tak lepsze niż np. Tankard).

Black Magic oczywiście jest zapewne najczęściej zrzynanym kawałkiem Slayera, nie bez powodu zresztą, bo ten zaczynający riff jest absolutnie mistrzowski i jest to biblia ekstremalnego metalu.

[IrasArgor]

The Raging Tides to naprawdę bardzo dobra płytka, nic odkrywczego na niej nie usłyszymy ale świetnie się bawię słuchając jej od pierwszej do ostatniej minuty. No i świetnie nagrane covery jako bonus. Może to ocena na wyrost ale dla mnie płyta zajęła 3 miejsce w zeszłorocznym Topie.

[yog]

5 kwietnia 2019 roku nowy album Exumer - Hostile Defiance. Płytka wyjdzie w Metal Blade.

[Nucleator]

Dobre. Poprzedni album był świetny, liczę na powtórkę z rozrywki.

[IrasArgor]

I cyk kolejny kawałek, taki mocno kreatorowy co wcale mnie nie smuci. Będzie dobrze, taki thrash lubię najbardziej.

[Nucleator]

Exumer to ciekawy przypadek - reaktywowali się ponad 10 lat temu i od tamtej pory nagrali 3 płyty, z których każda kolejna jest coraz lepsza. Hostile Defiance utrzymuje ten trend. Exumer na tej płycie nie oszczędza nikogo, co i rusz serwując tnące niczym brzytwa riffy, które na dodatek zawierają silny pierwiastek moshogenności. Dobitny przykład to drugi na płycie Raptor ze znakomitym marszowym riffem i slayerowym solem - no właśnie, w utworach słychać wzorce opatentowane przez grupę, którą pokochaliśmy za Seasons in the Abyss chociażby. Czasami Mem i spółka dociskają pedał gazu, w efekcie dostarczając petard pokroju King's End. Obawiałem się o trochę o melodyjność, którą zapowiadał gardłowy w przedpremierowych wywiadach - na szczęście krajanie Hannavalda znaleźli "złoty środek" i nie zrobili z tego melodyjnej sraki pokroju Anthrax czy ostatnich gówien wydanych pod szyldem Kreator. Co więcej, melodie w takim The Order of Shadows świetnie się zazębiają z kolejnym na płycie mocarnym riffem.

Wspomniany Mem świetnie daje radę za mikrofonem, dostarczając szorstkich wokaliz brzmiących jak skrzyżowanie Petrozzy i Zetro. Może trochę średnio się sprawdził w coverze "He's A Woman, She's A Man" Scorpionsów, ale to może też dlatego, że w uszach mam znakomite wykonanie tej piosenki przez grupę Helstar. Niemniej sumarycznie nie mogę absolutnie mówić o rozczarowaniu - bardzo dobra płyta ten Hostile Defiance.

[Astral]

Mi nie do końca podeszła - jest niezła, to fakt, jednak bardziej podobała mi się poprzednia. Hostile Defiance w przeciwieństwie do Raging Tides jest nierówne i niekiedy zdarzają się dłużyzny, które nie zostają w pamięci na dłużej. Jest dobrze, nie ma cepelii, ale do zachwytów trochę brakuje.

[Vortex]

Moja opinia zdecydowanie bliższa jest tej, którą głosi @Nucleator . Zakurwisty jest ten ostatni krążek, naładowany taką typową thrasherską pozytywną energią. Dla mnie bomba płyta.

[Vortex]

Też petarda album

[Blind]

Też petarda album

Zgadzam się w stu procentach. Nawet ponownie nagrane 'Fallen Saint' brzmi zajebiście. Zespół w latach 80 nagrał dwa zajebiste albumy, po czym powrót po latach był równie zajebisty.

[Blind]

Dawno nie leciało kultowe Possessed by Fire, więc wybór na nocne słuchanie muzyki okazał się prosty.
Absolutnie porywająca płyta. Prawdziwa perła lat osiemdziesiątych (a w tamtym okresie tych pereł to na pęczki było!). Być może to jakiś rodzaj romantyzowania lat, w których nie było dane mi żyć, ale płyt jak ta dziś po prostu się już nie nagrywa - ten thrash odegrany jest z polotem, z milionami pomysłów na utwory i odegrany, co prawdopodobnie jest najważniejsze, przez zbuntowanych wówczas gówniarzy żądnych siania wpierdolu. Wystarczy posłuchać Fallen Saint, Journey to Oblivion lub Silent Death i wiadomo o co chodzi. No i ta okładka! Jak byłem dzieciakiem to miałem zawieszony winyl tej płyty na ścianie. Właśnie - w tamtych czasach, o dziwo, ten winyl nie był chyba aż tak trudno dostępny. Skoro mój stary zakupił to na zadupiu w kiosku...

Rising From the Sea jest tak samo porywające i ma tak samo dojebaną grafikę. Rytmika utworu tytułowego oraz ostre jak brzytwa riffy z Winds of Death zawsze już będą urywać mosznę.

Nie zgodzę się z yogiem, że Exumer to druga liga. Tak samo jak Destruction - mam wrażenie, że ich płyty z lat 80, choć kultowe, to niesłusznie uważane są za gorsze niż nagrania Kreatora lub Sodom. Czy brzmią nieco kwadratowo? Owszem. Czy ma to swój urok? Jeszcze jak! A muzyka obroni się sama.

[Vexatus]

Nigdy ich jakoś specjalnie nie lubiłem i raczej nie słuchałem. Dopiero teraz od niedawna na nowo odkrywam ten zespół, a raczej głównie dwie pierwsze płyty...

[Elementw]

,,Prawdziwa perła lat osiemdziesiątych"- za Prylu w Magazynie Muzycznym , gdzie oceniali też metal, dali tej płycie najniższą notę. Takie wspomnienie. Dla mnie to dobra rzecz obarczona sentymentem wciąż posiadanego winyla z tonpresu. Był tańszy niż piracka kaseta.

[Blind]

Oto jedna z najbardziej nierównych płyt jakie słyszałem. Obok fantastycznych rzeczy jak choćby Winds of Death mdłe i nudne utwory jak choćby Shadows of the Past.

Oj, i tak, i nie. Rzeczywiście Rising From the Sea jest dość nierówna, ale akurat Shadows of the Past to jeden z najlepszych numerów na tym albumie. Zaraz za Winds of Death i tytułowym Rising From The Sea. Środkowa część albumu trochę odstaje. Possessed by Fire jest równiejsze, właściwie zajebiste od początku do końca z genialnym Fallen Saint na czele. A piszę to, bo sobie w ostatnich dniach słuchałem i jak zwykle przednia zabawa przy tych nieco kwadratowych niemieckich klasykach thrashu.