Najlepsze okładki płyt

[Nucleator]

Choćbyście nie wiem jak się zapierali, to musicie przyznać, że nie tylko muzyka się liczy, ale też cover płytę zdobiący. Sam mam kilka płyt tylko dlatego, że bardzo mi się podobają obrazki z frontów. Jakie uważacie za najlepsze? Wrzucajcie śmiało.










Tyle, co sobie tam przypomniałem. Pewnie jest tego więcej, tylko ta pamięć już szwankuje...

[yog]

[Myrkraverk]

Na początek:

[Blind]

[yog]

O, Winter faktycznie mistrzowska. Death Penalty szczególnie w połączeniu z obrazkiem z tyłu bardzo mocne. Blood Fire Death niby po prostu wyjebany obraz, ale z intrem pięknie się wpasowuje. Jeszcze z tego typu strasznie lubię oryginalną okładkę Incorrigible Bigotry Arghoslent.



A, no i Left Hand Path zajebista, wiadomo.

[pp3088]

Jeden z najlepszych coverów w ekstermalnym graniu:



Romantyczno-turpistyczne.

Nie mogło zabraknąć także tej genialnej okładki. Absolut.



To z mojego avatara, wielbię:





Dość znane zdjęcie z wojny bałkańskiej. W połączeniu z muzyka, nazwą zespołu i tytułem album daje mocny wydźwięk.



Dalej siedzimy w sludge.

Z doznaniówek:



Jest w tym przyjemny klimat starej chińskiej ryciny.



Daleko od metalu, ale kolorystyka jest niesamowita. Zimno-gorąca. Świetne ujęcie.

Z 2017:




Funeral doom jak zwykle nie zawodzi.

[TITELITURY]

Ja najbardziej lubię te ręcznie rysowane, "komiksowe". Np. ta z niedocenianego, a zajebistego Nervo Chaos:

[Pan Efilnikufesin]

..................

[CzłowiekMłot]

[Pan Efilnikufesin]

Ukradłeś czy kupiłeś?

[CzłowiekMłot]

W tym przypadku spełniłem ich prośbę.

Kilka innych płyt z ładniejszym frontem zasłużyło na kupno, np:

[Pan Efilnikufesin]

Obrazkowania ciąg dalszy

[Vexatus]

Dla mnie chyba najlepsza okładka w historii metalu. Ta okładka to prawdziwy rebus z licznymi detalami stanowiącymi odniesienia do poprzednich płyt, historii zespołu i różnych ciekawostek. Coś pieknego.

https://en.wikipedia.org/wiki/Somewhere ... er_artwork

Co ciekawe sam zespół chyba nie do końca był zadowolony z tej okładki.

[TITELITURY]

Rzeczywiście robi wrażenie. Muzyka Angoli może się nie podobać, ale trzeba im przyznać, że image mają dopięty na ostatni guzik.

[Pan Efilnikufesin]

Obrazek-ogien!Muzyka-ogien!

[pit]

Podoba mi się godfleshowa polityka używania zdjęć i klatek z filmów.

http://www.godflesh.com/artwork.html

[Derelict]

[Nekroskop]

Nie należy oceniać książki (i ludzi!) po okładce, ale i tak każdy to robi, bo wszyscy jesteśmy wzrokowcami. Nie bez powodu ludzie na Instagramie są ładni.

Iron Maiden – „Somewhere in Time”



Ciężko krótko zrecenzować tę okładkę, bo nie wiadomo nawet, od czego zacząć. Derek Riggs - autor wielu cover artów dla Iron Maiden - pracował nad nią 3 miesiące, z czego 2 tygodnie poświęcił na reset psychiczny, jako że pogrążony w pracy w końcu sam wylądował nie tyle na, co w okładce, śniąc na jawie o różnych detalach. Chyba było warto, bo efekt trudno określić inaczej niż spektakularny.

Zobaczenie czegoś takiego jako dzieciak w latach 80. musiało mieć swoją cenę. Zapewne niejeden rodzic najadł się wstydu, kiedy synek położył się z płaczem krzyżem na sklepowej podłodze, po uzyskaniu odpowiedzi „niestety nie mamy pieniążków”.

Do dziś, kiedy puszczam ten album staje mi przed oczami ciepłe lato lat 90.; mój wyklejony plakatami pokój, stara wieża stereo, no i ten dzieciak, którym kiedyś byłem, zamyślony jak filozof nie tylko nad okładką, ale i wpisującą się w nią muzyką.


Dio – „Strange Highways”



To dziwny świat, w którym żyjemy i dziś go opuszam…
Za każdym razem, gdy wspinam się na górę i ta staje się pagórkiem, obiecuję sobie, że pójdę naprzód…
I tak zrobię...

Okładka „Strange Highways” sama w sobie nie należy do moich naj-ulubionych, zwłaszcza że brakuje na niej maskotki Dio, czyli Murray’a (dla którego Ronnie napisał nawet całą mitologię), ale klimat cover artu w połączeniu z jego kolorystyką i brzmieniem albumu wysyła mnie na moje prywatne dziwne autostrady… i coś przypomina.

Więc wpełzam w głąb siebie i jadę z wiatrem po dziwnych autostradach, gdzie mogę być głupcem.


Celtic Frost – „Monotheist”



Nie wiem, jaka wizja artystyczna stoi za okładką „Monotheist” i nie chcę wiedzieć, bo moja własna interpretacja najbardziej do mnie przemawia.
Wg. mnie okładka przedstawia jedyną chwilę zwątpienia w życiu Jezusa, kiedy ukrzyżowany krzyknął: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?”. Jego łzawe spojrzenie i umęczony wyraz twarzy właśnie to przywodzi mi na myśl, a detal w postaci pająka sprawia, że ze sceny wieje taką samą ponurością i bezsilnością, co z samej muzyki.

Czemu ja, czemu akurat mnie to spotyka? Czy to próba od Boga? Oby tylko w takiej w chwili nie wszedł nam na twarz pająk, bo na odpowiedź nie ma co liczyć.


Cloven Hoof – „A Sultan’s Ransom”



Nie mam za dużo do powiedzenia w kwestii tej okładki, bo sytuacja jest self-explanatory. Kukri, narkotyki, paczka Cameli, uśmiechnięta kobieta w turbanie… Wygląda to jak plakat dobrego filmu przygodowego, który można sobie samemu wyreżyserować w swojej wyobraźni. Ja myślę o pikantniejszej wersji „Lawrance’a z Arabii”.

Oooo, forgotten heroes…


Bathory – „Under the Sign of the Black Mark”



Moim zdaniem „Under the Sign of the Black Mark” to najbardziej odjazdowy tytuł albumu metalowego w historii tej muzyki. Dlaczego?

Wyobraźcie sobie, że jesteście zbuntowanym i pomysłowym szczylem, który przeciera muzyczne szlaki, i pora jakoś nazwać ten album, który brzmi jak Baphoment na grzybach najlepszej próby (chociaż kozioł zje wszystko). Trwa burza mózgów, do głowy przychodzą różne tandetne nazwy (np. „Szatańskie igraszki z zakonnicą i dym z tabernakulum”), ale nagle ktoś doznaje oświecenia, jakby pod wpływem chwilowego ustawienia planet w Układzie Słonecznym, i krzyczy: „Pod znakiem Czarnej Marki!”.

Baphometowi chyba się ten tytuł spodobał, bo stoi z rękami uniesionymi w górę jak w geście zwycięstwa - jakby właśnie obwieszczał światu z przytupem kopyta, że nadchodzi nowa era.

Masakra!

Post przeniesiony do już istniejącego tematu - @yog

/// Ups.

[Zsamot]

No to tak w wolnej chwili parę typów:
1. Metallica - Kill'em all-> Sugestywny jak cholera, młotek, krew i tytuł... zabij wszystkich. Dzis parę cepów nabija się, że skoczyli się na KeA. ale ta płyta to dla mnie jak objawienie i pamiętam kupiona kasetę z Taktu, gdzie okładka miała 5x5 cm, a mimo to robi to totalne wrażenie. I nie trzeba tu nic więcej, żadnych stworów borostworów.
2. Obituary- The End Complete- totalny klimat zapomnianych krain, połączony z klimatycznym brzmieniem i totalnymi kompozycjami. W to wszystko wkomponowane zajebiste logo... Majstersztyk.
3. Summoning- można nie lubić, ale każda okładka to jak nowy tom opowieści, jak kadr czy ilustracja.
4. Megadeth- Youthanasia : niby nic, a cholernie sugestywna okładka. Bez wulgaryzmów, bez silenia się na brutalność, a super.
5. Marduk - Panzer Division Marduk... połączenie moich dwóch pasji. Jeszcze mini udanie kontynuował ten wątek.
6. Emperor - Anthems... obłęd bogactwa okładki.
7. Marduk - Deathcrash / De Mysteriis/ Grand.../ Wlf's... - to obłęd, jak każda z nich mocno buduje związek z treścią...
8. Acid Drinkers- okładki autorstwa Kurczaka to po prostu idealny dream team.
tbc


Osobny temat to konsekwencja wykorzystywania maskotki. Czy to Megadeth, czy Iron Maiden... Zawsze to lubiłem, no i nadal to lubię. Jakkolwiek to może być odbierane jako infantylizm.

[kurz]

Kolejność losowa:



Głównym kryterium uznałem spójność z muzyką, jakby zapowiedź tego co będzie na albumie, a i tak zaskoczenie przy słuchaniu.

[Pan Efilnikufesin]

@Nekroskop,z tego co mi oko podpowiada to 'Monotheist' ma pare troche rozniacych sie od siebie okladek.Dlaczego akurat TA?

[Nekroskop]

@Nekroskop,z tego co mi oko podpowiada to 'Monotheist' ma pare troche rozniacych sie od siebie okladek.Dlaczego akurat TA?

Ja widziałem tylko wariacje tej samej okładki, różniące się odcieniem i zaciemnieniem (może są inne - nie wiem). To jest chyba pełna wersja:



A dlaczego przecież napisałem.

[Pan Efilnikufesin]

@Nekroskop,okladkowicz wpierdolony TAM i TU sie troche rozni.Moim zdaniem.Miales w lapach calosc?

[Nekroskop]

@Nekroskop,okladkowicz wpierdolony TAM i TU sie troche rozni.Moim zdaniem.Miales w lapach calosc?

Miałem. Na okładce była sama twarz, a reszta (to, co naokoło) w środku - w booklecie.

[Ryszard]

Hehe. Twórczość pozakeltikowa pana Michela Casarramona, stawia pracę dla Fishera w bardzo kontrowersyjnym świetle.

[pit]

Hehe. Twórczość pozakeltikowa pana Michela Casarramona, stawia pracę dla Fishera w bardzo kontrowersyjnym świetle.

Bez owijania w bawełnę:

[Ryszard]

Zresztą ten mesaja trochę jak ci untrveowi bmcy.

[Nekroskop]

No fajny ten pies. Co w tym "konrowersyjnego"?

[Ryszard]

No fajny ten pies. Co w tym "konrowersyjnego"?

Może to:



Albo to



Albo to

[Nekroskop]

No fajny ten pies. Co w tym "konrowersyjnego"?

Może to:
(...)

Nie siedzę w temacie (jakikolwiek jest to „temat”) i nie łapię, więc obawiam się, że musisz mi to jak chłopu małorolnemu wyłożyć.

[Derelict]

[K4taton]

Aż dziwi mnie że nikt jeszcze nie wrzucił. Jeden z najważniejszych cover artów ostatniej dekady

[TITELITURY]

Serio? A skąd wiesz, że najważniejszy? I to jeszcze dekady?

[Sacrum_Profanum]

Aż dziwi mnie że nikt jeszcze nie wrzucił. Jeden z najważniejszych cover artów ostatniej dekady

Miałem kiedyś taką samą serwetkę. Stawiałem ją pod szklankę z herbatą.

[Wędrowycz]

Aż dziwi mnie że nikt jeszcze nie wrzucił. Jeden z najważniejszych cover artów ostatniej dekady

Miałem kiedyś taką samą serwetkę. Stawiałem ją pod szklankę z herbatą.

No, racja. Też kojarzę takie wzorki serwetek. Taką okładkę można zatem położyć sobie na stole i trzymać na niej kubek z kawą czy herbatą. Do tego nadaje się idealnie.

[Akumulator]

Serio? A skąd wiesz, że najważniejszy? I to jeszcze dekady?

Wiesz co? masz rację człowieku. Zgadzam się, z calym szacunkiem, ale ta płyta jest potwornie poserka i komercyjna. Typowy przykład współczesnego metalu.

Suicide season jest najlepszą płyta metalową i jej okładkę musiałeś tu wrzucić.

Ale na pewno masz niecałe 20-23 lata. Nie znasz jeszcze takiej muzyki, to przychodzi z czasem.

[TITELITURY]

Och, ileż dałbym by mieć 20 lat!

[kurz]

Ależ to zajebista okładka jest. Takie wypaczone, technicznie uwspółcześnione diablisko, złośliwe i pełne kompleksów. I te kolory! Cudeńko!

[brzask]

Ja dorzucam świetną okładkę albumu koncertowego Urfaust...chyba z jakiejś knajpy w Irlandii o ile pamiętam opis




i coś z naszego podwórka - okładka epki Deus Mortem, bajka..

[Wędrowycz]

Jako, że niedługo poleci, to zapodam okładkę, która tak robiła na mnie kiedyś wrażenie, ale i dziś uważam ją za doskonale dopasowaną do muzyki:

[Lis]

To z mojego avatara, wielbię:

Spoko, ale Church Of Dead Girls lepsza



Zimna i całkowicie wyzbyta empatii jak całe Navicon Torture Technologies




Altar Of Plagues - Mammal
Idealnie współgra z muzyką i tekstami.




Antediluvian - Under Wings of Azazel
Koszmarny obraz niczym z innej rzeczywistości, krzyżującej Lovecrafta i Deuxa. W ogóle Haasiophis robi zajebiste rzeczy




Celeste - Morte​(​s) Nee​(​s)
Niby to tylko ładna dziewczyna, ale wystarczy dalej rozwinąć wkładkę i puścić płytę, a okaże się że obrazek wcale nie jest taki przyjemny.




Godflesh - Streetcleaner
Esencja przemysłowej muzyki




Grunt - Someone Is Watching
Zdjęcie kamery, tytuł płyty i zawartość w postaci bezkompromisowego power electronics i można mieć ciarki na plecach.




Marduk - Fuck Me Jesus
Tak okładka jest tak black metalowa że bardziej się nie da ..a przy tym zmysłowa




Mgła, groza, noc, samotność..




Morbid Angel - Formulas Fatal To The Flesh
Dali w piekle. Niby nic szczególnego, ale bardzo lubię tę okładkę.




My Dying Bride - The Dreadful Hours
Ponoć Aaron widział ten obraz w sennym koszmarze.




Neurosis - Given To The Rising




Primitive Man - Scorn
Od razu wiemy z czym mamy do czynienia.




raison d'être – The Empty Hollow Unfolds
Perfekcyjne oddanie zawartości




Terra Tenebrosa - The Tunnels
The Cuckoo to istota którą straszy się dzieci w Szwecji.




WOLD - Screech Owl

[brzask]

Terra.., faktycznie coś jest w niej. Po prostu strach

Marduk, klasyka

[Lis]

Ciąg dalszy



Clandestine Blaze - Deliverers of Faith
Proste zdjęcie, a mimo to jest w niej coś mrocznego i gwałtownego. No i w końcu, w duchownych są powklejani mordercy i zbrodniarze.




Sutcliffe Jugend - Blue Rabbit
Można by doszukiwać się sensu w jakiejś abstrakcji czy nawiązań do impresjonistów, ale to nie to. Zapoznając się konceptem jaki za tym stoi rzeczywistość okazuje się przerażająca.




Wrath Of The Weak - Wight
Doskonale koresponduje z zawartością płyty, transowym black metalem/noise nie z tego świata.

[Wędrowycz]

"Deliverers Of Faith" ma świetną okładkę, to fakt. Po niej można się spodziewać już, że zawartość muzyczna nie jest dla każdego. Choroba, patologia i okrucieństwo.

[TheAbhorrent]

Wrath Of The Weak - Wight
Doskonale koresponduje z zawartością płyty, transowym black metalem/noise nie z tego świata.

Korci mnie żeby zapytać, dlaczego spokojne jeziorko, podobne do takiego niedaleko mojej chaty, pasuje do transowego black metalu/noise nie z tego świata. Ta fotka jest przecież totalnie zwyczajna, spokojna i jak najbardziej z tego świata.

[Lis]

Hehe, dobre pytanie, sam się zastanawiałem czy tutaj pasuje, kiedyś nie widziałem tych mikro domków w rogu, i to zdjęcie kojarzyło mi się z krajobrazem innej planety, takie sterylnie czyste i inne, to takie moje prywatne skojarzenia, ale z drugiej strony jako kontrast też jest spoko, zdjęcie spokojnego jeziorka i odhumanizowany black metal.

[yog]

Może to Loch Ness Na bandcampie jest coś podane, co wygląda na współrzędne geograficzne, ale nie umiem tego znaleźć, nie wiem gdzie kropki wstawić.

[Blind]

Lisie, świetne okładki.

Od siebie wrzucam:

[brzask]

2 x Mephistofeles :

"Whore"



"I'm Heroin"

[brzask]