Cała taka mistyczna otoczka prastarych kultur i tego typu bzdury, ludzie tego potrzebowali i się rzucili jak szczerbaty na suchary 
STOP- płyty bez Maxa, bez polotu, tragiczne aranżacyjnie. Chaos dla mnie to hiper zajebisty album. Roots to tego rozwinięcie. może i z naleciałościami innych bandów, ale wcześniej była łatka drugiego Slayer.Sepultura nagrała jeszcze dwa albumy, które ledwo zwróciły się Roadrunnerowi a to spowodowało, że Monti powiedział panowie wypierdalać.
Czy starzy fani dalej chodzą na koncerty Sepultury? Nie wiem, nie znam, może ktoś tak robi, jeśli już na prawdę nie ma na co lepszego wydać kasy i poświęcić cenny czas wolny 
Ale jak sobie teksty skandują, to pewnie za wiele nie słyszą z potknięć, bo jak drzesz mordę na koncercie, to zagłuszasz sobie zespół i odbiór jest zupełnie inny, niż jakbyś stał spokojnie i oceniał występ na scenie Dla mnie to kiepski thrash z tragicznym brzmieniem i tyle Wstydź się...yog pisze: 7 lat temu No ale ja sobie tak gadam, zaczepnie, bo dla mnie Arise jest niesłuchalny
To taki Master of Puppets, tylko chujowszy, jeden z najbardziej przereklamowanych albumów w historii thrashu Parę miesięcy później wyszedł w Brazylii inny album, który deklasuje Arise w każdym aspekcie - nazywa się The Laws of Scourge Z tego powodu mi się łatwiej/lepiej słucha już Chaos A.D., bo tam nie ma takiego dysonansu. Choć był okres, że weszły mocno, ale jednak te co wymieniłem wyżej i tak deklasują moim zdaniem wszystko inne co nagrali.
Ryszard pisze: 7 lat temu Trochę za dużo wina, przystojny kolega w koszulce Dissection, At the Gates z dyktafonu... I zaraz pedałują się tekie satany w parku na ławce, za ręce się trzymają... Teczowy Black Metal hahahaha
Po "Roorback" się wymęczyłem. Słownie jest tu jeden dobry kawałek ("Corrupted") i parę w miarę słuchalnych ("Mind War", "Leech", "The Rift", "The Activist"), reszta to rzadki kał. Sepultura, wspaniały, legendarny zespół, który potem poszedł na manowce. Z perspektywy czasu najlepiej oceniam album Beneath The Remains - jest kompletny, spójny, agresywny, bez zbędnych wypełniaczy. Myślę, że duch Sepultury pojawił się jeszcze w szczątkowej postaci w chilijskim Criminal, ale oni ostatnio już jakieś muzyczne dewiacje łapią i zaczynają wykazywać naleciałości core, nu-metal i cholera wie, co jeszcze.
Wygląda na to, że też wzięli tytuł płyty od kawałka Amebix.Myślę, że duch Sepultury pojawił się jeszcze w szczątkowej postaci w chilijskim Criminal
Ludzie znów zaczęli grać nu-metal? Myślałem, że najpierw doczekamy się revivalu grunge'u.zaczynają wykazywać naleciałości core, nu-metal i cholera wie, co jeszcze
The long awaited documentary ( z 2017 - Rysio)about Sepultura's incredible journey from Brazil to the world.
To przesłuchaj jeszcze raz Arise a potem Chaos A.D.
porwanie w satanistanie pisze: 6 lat temu Swoją drogą - nie mogę się nadziwić kształtowi całokształtu dorobku płyt Sepy z Maxem, bo nie znam drugiego bandu, który miałby dyskografię, w której tak wyraźnie widać by było konsekwentny i ukierunkowany rozwój. Na jednym końcu mamy Bestal Devastation, na drugim Roots, a jednak śledząc płytę po płycie przejście jest logiczne i płynne, nigdzie nie ma jakiegoś z dupy przeskoku, a przecież to przestrzeń raptem siedmiu zasadniczych wydawnictw...
Co ciekawe: cały ten rozwój załamuje się po odejściu Maxa i dojściu Greena i jakkolwiek uważam go za doskonały wybór dla nowej Sepultury, to nie mogę nie zauważyć, że te kolejne siedem płyt mogłoby w zasadzie ukazać się w jakiejkolwiek kolejności i wielkiej różnicy by nie było. No, może tylko tak czy siak Against jednak powinno być po Roots... dziwne.
Ryszard pisze: 7 lat temu Trochę za dużo wina, przystojny kolega w koszulce Dissection, At the Gates z dyktafonu... I zaraz pedałują się tekie satany w parku na ławce, za ręce się trzymają... Teczowy Black Metal hahahaha
No wiesz, trudno analizować rozwój na przestrzeni pojedynczego albumu i EPki, acz jeśli chodzi o dalszą część Twojego posta to jak najbardziej, 100% racji - ewidentnie słychać, że to objęcie przez niego pozycji gitarzysty prowadzącego umożliwiło Sepulturze pójście naprzód i zaważyło na charakterze ich muzyki i w efekcie karierze. Nie tylko dołożył swoje świetne partie, ale też pociągnął za sobą Maxa, dzięki czemu stworzyli fenomenalny duet.Nucleator pisze: 6 lat temu
Niby ten wspominany rozwój się faktycznie załamuje po odejściu Maxa, jednak zapomniałeś wspomnieć, że rozpoczął się on w momencie dokoptowania Andreasa Kissera.
Też nie do końca tak bo pan biznesmen Monte Conner ładnie przyuważył, że wydany w 1992 roku album niejakiego Biohazard czy Pro-Pain świetnie się sprzedaje i młodym zaczynają gacie w kroku opadać do kolan. Tym samym znawcy od marketingu muzycznego delikatnie zasugerowali co by było dobrze aby znalazło się na nowym albumie. No i mamy dreadlock holiday, radosne skakanie, odgłosy pociągu i inne pierdoły. Czy warto było? Komercyjnie na pewno bo album do dzisiaj jest najlepiej sprzedającym się albumem (tak nawet lepiej niż Roots).porwanie w satanistanie pisze: 6 lat temu z drugiej natomiast strony nu czy groove dopiero wtedy kiełkowały, więc tam odchodziły raczej wpływy hc, industrialu...